51 - سلمى كنيز امام عليه السلام مىگويد : دوستان امام عليه السلام كه شرفياب محضرش مىشدند ، بيرون نمىرفتند مگر اين كه امام عليه السلام به ايشان غذاى پاكيزه مىخوراند و جامههاى نيكو مىپوشاند و مبالغى به ايشان مرحمت مىكرد . به آن حضرت عرض مىكردم : كمتر عطا كنيد !
مىفرمود : « اى سلمى ! نيكى دنيا چيزى جز احسان به برادران دينى و معارف نيست »
و پانصد و ششصد تا هزار ( درهم ) جايزه مىداد . و هيچ گاه از همنشينى برادران افسرده نمىشد . « 1 »
55 - « 2 » از حجاجبن ارطاة نقل كرده است ، مىگويد : ابوجعفر ( امام باقر ) عليه السلام فرمود : « اى حجاج ! چگونه ( با برادران دينى ) مواسات مىكنيد ؟ » عرض كردم : به طور شايسته ، يا اباجعفر ! فرمود : « آيا كسى از شما دست به جيب برادرش مىبرد در وقتى كه نياز دارد تا نيازش را برآورد ؟ » عرض كردم : اما تا اين اندازه خير ، فرمود : « اگر چنين بود هيچ وقت نيازمند نمىشديد » . « 3 »
56 - مجلسى مىگويد : از امام صادق عليه السلام نقل كردهاند كه فرمود :
« روزى به محضر پدرم وارد شدم در حالى كه او به مستمندان مدينه هشت هزار دينار صدقه داده و خاندانى را كه به يازده زرخريد
هامش
( 1 ) - كشف الغمّه : 2 / 119 .
( 2 ) - همان : 2 / 121 . احاديث شمارههاى 52 و 53 و 54 به ترتيب همان احاديث شمارهء 20 و 51 بود بااين تفاوت كه در آخر حديث 52 آمده است : دوستى قلبى برادرت را از روى آنچه از او در دل دارى بشناس !
( 3 ) - كشف الغمّه : 2 / 121 .