پرسيدم ، فرمود : « به خدا سوگند كه ايشان دوستداران فلانى و فلانى هستند كه آنها را امام دانستهاند نه امامى را كه خداوند براى مردم امام قرار داده است .
از اين رو خداوند فرموده است :
« وَ لَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعاً وَ أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذابِ ، إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَ رَأَوُا الْعَذابَ وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ ، وَ قالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَما تَبَرَّؤُا مِنَّا كَذلِكَ يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمالَهُمْ حَسَراتٍ عَلَيْهِمْ وَ ما هُمْ بِخارِجِينَ مِنَ النَّارِ »
« 1 »
سپس امام باقر عليه السلام فرمود : « اى جابر ! به خدا سوگند كه آنان رهبران ظلم و جور و پيروان ايشانند » . « 2 »
5 - از حبيب سجستانى نقل كرده است ، مىگويد : امام باقر عليه السلام فرمود :
« خداى تعالى فرموده است : « هر آينه عذاب خواهم كرد هر رعيّتى را كه در اسلام به ولايت امام و رهبر ستمگر معتقد باشد كه از طرف خدا تعيين نشده است ، هر چند كه آن رعّيت در اعمال و كردارشان نيكوكار و پرهيزگار باشند . و بى ترديد هر رعيتى را در اسلام مورد عفو و بخششم
هامش
( 1 ) - بقره / 165 - 167 : اين ظالمان هنگامى كه عذاب الهى را مشاهده مىكنند و مىدانند كه تمام قدرتها به دست خداست و او داراى مجازات شديد است در اين هنگام رهبران گمراه آنها دست رد به سينهء آنان مىزنند و از پيروان خود تبرّى مىجويند . و در همين حال عذاب الهى را به چشم خود مىبينند و دستشان از همه جا كوتاه مىشود ( مىگويند : ) اى كاش ما بار ديگر به دنيا باز مىگشتيم تا از آنها تبرّى جوييم همان گونه كه آنها امروز از ما تبرّى جستند . اين چنين خداوند اعمالشان را به صورت مايهء حسرت به آنها نشان مىدهد ، و آنها هرگز از آتش دوزخ خارج نخواهند شد .
( 2 ) - غيبت نعمانى : ص 131 .