تَجِدَ لَهُ نَصِيراً أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِنَ الْمُلْكِ » -
يعنى امامت و خلافت -
فَإِذاً لا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيراً »
« 1 » ما هستيم آن مرد مورد نظر خدا
« أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ »
« 2 » « - نقير نقطهء وسط هستهء خرماست - و ما هستيم آن مردمانى كه نسبت به مقام امامتى كه خدا به ما داده بود و به تمام مردم ديگر نداده بود به ما حسد بردند
« فَقَدْ آتَيْنا آلَ إِبْراهِيمَ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ آتَيْناهُمْ مُلْكاً عَظِيماً »
« 3 » مىفرمايد از اين خاندان رسولان و پيامبران و امامان مقرّر نموديم . چطور از خاندان ابراهيم به اين حقيقت اعتراف دارند ، و در خاندان ، محمّد صلى الله عليه و آله و سلم منكر آنند ؟
« فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ بِهِ وَ مِنْهُمْ مَنْ صَدَّ عَنْهُ وَ كَفى بِجَهَنَّمَ سَعِيراً إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآياتِنا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ ناراً كُلَّما نَضِجَتْ جُلُودُهُمْ بَدَّلْناهُمْ جُلُوداً غَيْرَها لِيَذُوقُوا الْعَذابَ إِنَّ اللَّهَ كانَ عَزِيزاً حَكِيماً »
« 4 »
.
« 5 »
هامش
( 1 ) و 2 - همان / 52 : آنها كسانى هستند كه خداوند آنان را از رحمت خود دور ساخته و كسى كه خدااو را از رحمت خود دور كند ، هيچ ياورى براى او نخواهد بود ، آيا آنها ( يهود ) سهمى در حكومت دارند ( كه بخواهند چنين داورى كنند ) در حالى كه اگر چنين بود به مردم كمترين حق را نمىدادند . يا اين كه نسبت به مردم ( پيامبر و خاندانش ) در برابر آنچه خدا از فضلش به آنان بخشيده ، حسد مىورزيدند .
( 2 )
( 3 ) - نساء / 54 : ما به آل ابراهيم كتاب و حكمت داديم و حكومت عظيمى در اختيارشان قرارداديم .
( 4 ) - همان / 55 و 56 : بعضى از مردم آن زمان به كتاب آسمانى ابراهيم ايمان آوردند و بعضى ديگر در راه پيشرفت آن ايجاد مانع كردند كه شعلهء آتش دوزخ براى آنها كافى است . كسانى كه به آيات ما كافر شدند به زودى آنها را در آتش وارد مىكنيم ، هر گاه پوستهاى تنشان بريان گردد پوستهاى ديگرى به جاى آن قرار مىدهيم تا كيفر الهى را بچشند ، خداوند قادر و توانا و حكيم است .
( 5 ) - كافى : 1 / 205 .