به ( اوصاف ) خدا و مهربانتر به مردم ، محمّد صلى الله عليه و آله و سلم و آل محمّد عليهما السلام است .
بنابراين جايى كه آنها وارد شدند شما وارد شويد .
از هر كه آنها جدا شدند ، جدا شويد - منظور از آل محمّد ، حسين و فرزندان اوست - به راستى كه حق در ميان آنهاست و آنان اوصيايند ، و از جمله ايشان امامان عليهم السلام است پس هر جا كه آنها را ديديد از آنها پيروى كنيد و اگر روزى صبح كرديد و كسى از آنها را نديديد به خداى عزّوجلّ پناه ببريد ! و به سنّتى كه در اختيار داريد توجّه كنيد و از آن پيروى كنيد ، و دوست بداريد كسانى را كه دوست مىداشتيد و دشمن بداريد آن كسانى را كه دشمن مىداشتيد ، پس چه قدر زود گشايش و فرج شما خواهد آمد ! » . « 1 »
نشانههاى امام عليه السلام
1 - كلينى از زراره به نقل از ابوجعفر امام باقر عليه السلام آورده است ، فرمود :
« براى امام عليه السلام ده نشانه است : پاك و ختنه شده به دنيا مىآيد ، و در وقتى كه نوزاد است با كف دست بر زمين مىآيد ، آواز خود را بلند به اداى شهادتين برمىآورد ، جُنب ( مُحتلم ) نمىشود .
چشمش به خواب مىرود ، نه دلش . دهن دره نكند ( خميازه نكشد ) . از پشت سر خود ببيند همان طورى كه از پيش رو مىبيند ، مدفوعش بوى مشك دهد ؛ زمين آن را ببلعد ؛ او وظيفه ندارد كه بپوشاند . وقتى كه زره رسولخدا صلى الله عليه و آله و سلم را بپوشد به اندام او رسا باشدولى چونديگرى بپوشد چه
هامش
( 1 ) - كمال الدّين : ص 328 .