يك اصل است كه صفوان بن يحيى از او روايت كرده است . نجاشى مىگويد : ابو الحكم هشام بن سالم جواليقى آزاد شدهء بشربن مروان از جمله اسيران جوزجان بوده است ؛ از ابوعبداللَّه و ابوالحسن عليهما السلام روايت كرده و كتابى دارد كه گروهى از او روايت مىكنند .
كشى در رجال خود او را نام برده است و مىگويد : هشام بن سالم آزاد شدهء بشر بن مروان از جمله اسيران جوزجان اهل كوفه بود و او را هشام بن سالم جواليقى مىگفتند ، سپس به حرفهء علّافى پرداخت ، و از حجّال به نقل از هشام بن سالم آمده است ، مىگويد : با مردى از مخزوم در مدينه راجع به امامت صحبت كردم ، پرسيد : امروز چه كسى امام است ؟ گفتم : جعفربن محمّد عليهم السلام ، مىگويد : پس از شنيدن پاسخ من ، گفت :
به خدا سوگند كه من هم به امامت او معتقدم ! هشام مىگويد : از اين بابت من سخت غمگين شدم از ترس اين كه مبادا ابوعبداللَّه ( امام صادق عليه السلام ) مراسرزنش كند و يا اين كه از من تبرّى جويد !
راوى مىگويد : پس از آن مخزومى محضر امام عليه السلام آمد و بر آن حضرت وارد شد و گفتگو به ميان آمد و سخن هشام را خدمت امام عليه السلام عرض كرد ، پس ابوعبداللَّه عليه السلام فرمود : « مگر در گفتهء او دقّت نكردى ، پس ما براى آن مقام سزاواريم ! » مىگويد : آن مرد ، ماند ، نمىدانست چه بگويد و سخن را قطع كرد .
راوى مىگويد : فرمودهء ابوعبداللَّه به هشام رسيد ، از اين بابت خوشحال شد و غمش بر طرف گرديد .
( مؤلف ) مىگويم : وى راوياتى از امام سجّاد عليه السلام در باب خوراكيها به شمارهء ( 10 ) و باب ديات به شمارهء ( 3 ) و بخش موعظهها به شمارهء ( 100 ) دارد .
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 627
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٦٢٧