نگير ! »
پس ابوجعفر ( امام باقر ) عليه السلام ، به آن مرد نزديك شد و دست او را گرفت و فرمود : « اى زناكار مداوم ! تو عمل دوزخيان را انجام مىدهى و با اين حال اميد رفتن بهشت را دارى ؟ ! » . « 1 »
7 - از زهرى به نقل از علي بن حسين عليهما السلام آورده است در مورد مردى كه نسبت به زنى ادّعا داشت با اجازهء وليّش و در حضور شهود ازدواج كرده است و آن زن منكر بود و خواهر آن زن بيّنه آورد كه آن مرد با اجازه ولى و در حضور شهود با وى ازدواج كرده است ، و هيچ كدام از آن دو وقتى را تعيين نكردند ، آن حضرت نوشت ، « بيّنه مرد پذيرفته است ، نه آن زن ، زيرا كه آن مرد ( با وجود بيّنه ) به حق همسر آن زن است ولى خواهرش مىخواهد آن نكاح را فاسد كند و راست نمىگويد : و بيّنهاش پذيرفته نيست ، مگر شهادت دهند كه پيش از عقد خواهرش با او ازدواج كرده و يا هم بسترى محقّق شده باشد » . « 2 »
8 - از عمروبن ابى المقدام ، از قول پدرش از علي بن حسين عليهما السلام روايت كرده است ، مىگويد : از آن حضرت راجع به آيه :
« . . . الْفَواحِشَ ما ظَهَرَ مِنْها وَ ما بَطَنَ »
« 3 » پرسيدند : فرمود : « منظور از آن چه ظاهر است ، نكاح با زن پدر و آنچه باطن است ، زنا مىباشد » . « 4 »
9 - صدوق به اسناد خود نقل كرده است ، علي بن حسين عليهما السلام فرمود :
« هر كه براى خدا ازدواج كند و صلهء رحم نمايد خداوند متعال بر سر او
هامش
( 1 ) - كافى : 5 / 504 .
( 2 ) - كافى : 5 / 562 .
( 3 ) - انعام / 151 : به اعمال زشت و قبيح نزديك نشويد ، خواه آشكار باشد خواه پنهان .
( 4 ) - كافى : 5 / 567 .