گفت : عترت مرا كشتيد و هتك حرمت مرا كرديد ، پس شما از امّت من نيستيد ؟ ! » .
راوى مىگويد : با شنيدن سخنان امام عليه السلام صداى گريهء مردم بلند شد ، به يكديگر مىگفتند : شما نمىدانيد ، بيچاره شديد ؟ !
پس علي بن حسين عليهما السلام فرمود : « خداوند بيامرزد آن كسى را كه نصيحت مرا بپذيرد و سفارش مرا دربارهء خدا و پيامبر خدا و اهل بيت پيامبر پاس بدارد ، زيرا كه ما را از رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم پيروى نيكويى است ! » .
همهء مردم با شنيدن اين جملات امام عليه السلام هم صدا فرياد برآوردند : اى فرزند رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم ! ما همگى سخن شما را گوش مىدهيم و اطاعت مىكنيم و دستور شما را به جان مىپذيريم و از شما دورى نمىكنيم ، دل در گروى شما داريم ، هر امرى داريد ، بفرماييد ! خداوند شما را مورد لطف خود قرار دهد ، ما با دشمنان شما در ستيزيم و هر كه با شما در صلح باشد ، در صلحيم ! و از آنانى كه به شما و ما ستم كردهاند ، انتقام شما و خودمان را مىگيريم !
علي بن حسين عليهما السلام پس از شنيدن سخن آنها فرمود : « هيهات ، هيهات ! اى فريبكاران حيلهگر ، كه جز حيله و مكر خصلتى نداريد ! آيا مىخواهيد مرا نيز همچون پدرانم فريب دهيد و با من نيز چنان رفتار كنيد ، هرگز ، به خدا سوگند هنوز زخمهايى كه از شهادت پدرم در دل نشسته بهبود نيافته ، پدرم با اهل بيتش ديروز كشته شدند و هنوز درد مصيبت رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم و مصيبت پدر و برادرانم و جدّم فراموش نشده است ؛ غم ايشان گلويم را مىفشارد و تلخى اندوهشان حنجره تا حلقم را مىآزارد و غم و غصهاش در سينهام مىجوشد ، از شما همان خواهم كه نه با ما
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 258
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٥٨