با وجود ايمان به تو مرا عذاب خواهى كرد ؟ و يا پس از دوستى نسبت به تو مرا از خود دور خواهى ساخت ؟ يا با وجود لطف و رحمتت و چشم اميد به عنايتت باز هم محرومم خواهى كرد ؟ و يا با اينكه به عفو و رحمتت پناه آوردهام ، باز هم مرا تسليم كيفر و عذاب خواهى كرد ؟ هرگز ، از ذات مقدّس كريمت مرا نااميد سازى !
خدايا ! كاش مىدانستم كه آيا مادرم مرا براى بدبختى به دنيا آورده و يا براى رنج و عذاب پروريده است ، كه در اين صورت اى كاش نمىزاييد و پرورشم نمىداد ! و اى كاش مىدانستم كه آيا مرا از اهل سعادت مقرّر داشتهاى و براى تقرّب به خود و مجاورت خويش اختصاص دادهاى تا دلم شاد و چشمم روشن مىشد و قلبم آرام مىگرفت !
خدايا ! آيا كسانى را كه در درگاه باعظمت تو صورت به خاك ماليدهاند ، روسياه مىگردانى ؟ و يا زبان آنانى را كه بر مجد و بزرگواريت ثنا گفتهاند ، لال مىكنى ؟ و يا دلهايى را كه محبّت تو را در خود دارند ، تيره مىسازى ؟ و يا گوشهايى را كه از شنيدن ذكر تو لذّت مىبرند ناشنوا مىكنى ؟ و يا آن دستهايى را كه با اميد به لطف تو به درگاهت بلند شدهاند ، به غل و زنجير مىبندى ؟ و يا بدنهايى را كه در راه طاعت تو رنج بردهاند و با تلاش و كوشش در راه عبادت تو لاغر و ضعيف گشتهاند كيفر و عذاب مىنمايى ؟ و يا آن پاهايى را كه در راه بندگيت دويدهاند دچار عذاب خواهى ساخت ؟
خداوندا ! درهاى رحمت خويش را به روى بندگان يكتاپرست خود مبند ! و علاقمندان به خودت را از مشاهدهء جمالت محجوب نگردان !
خدايا ! آن كسى را كه به افتخار يكتاپرستى خودت گرامى داشتى چگونه به ذلّت و خوارى دوريت دچار مىكنى ؟ و دلى را كه در كمند عشق
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 205
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٢٠٥