رسولان و اوصياى برگزيده و ياران و جانشينان و دوستداران با ايمانش و حجّتهاى بالغهء از اهلبيت رحمت او ، تمامى پاكان و پارسايان ، بر محمّد و آل محمّد درود فرست و با من چنان كن كه خود سزاوارى ، اى بخشندهترين بخشايندگان ! » . « 1 »
دعا در وقت بيرون آمدن از خانه
62 - محمّدبن يعقوب ( كلينى ) از ابوحمزهء ثمالى نقل كرده ، مىگويد : به در خانهء علي بن حسين عليهما السلام آمدم ، وقت بيرون آمدن آن حضرت بود ، با آن حضرت مصادف شدم ، چنين گفت :
« به نام خدا . به خدا ايمان دارم و بر او توكل مىنمايم » سپس رو به من كرد و فرمود : « اى ابوحمزه ! به راستى وقتى كه بندهاى از منزلش بيرون مىآيد ، شيطان به سر راه او خودنمايى مىكند ، و چون بسماللَّه بگويد ، دو فرشته مىگويند : كفايت شدى ! و چون بگويد : آمنتُ باللَّه ( به خدا ايمان دارم ! ) گويند هدايت شدى ! و هرگاه بگويد : توكّلت على اللَّه ( به خدا توكل نمودم ) دو فرشته گويند : محفوظ شدى و شيطان از او دور شود و شياطين به يكديگر مىگويند : ما چه مىتوانيم بكنيم نسبت به كسى كه هدايت شده و كفايت يافته و در حفظ الهى است ! » .
مىگويد : آنگاه امام عليه السلام فرمود : « خدايا ! من امروز آبروى خودم را به تو واگذاردم ! » سرانجام فرمود : « ابوحمزه ! اگر تو از مردم دست بردارى آنها از تو دست برندارند و اگر آنها را ترك كنى آنها تو را ترك نكنند » گفتم : پس چه كنم ؟ فرمود : « از آبروى خود به آنها جهت روز نيازمنديت
هامش
( 1 ) - مهجالدّعوات : ص 165 .