كسى است كه رو به تو آورد و با حسن ظن سوى تو آيد ، زيرا هر احسانى كه از جانب تو رسد بيش از استحقاق بندگان است و همهء نعمتهاى تو بدون سبب است .
خدايا اينك من به درگاه عزّتت مانند بندهاى فرمانبر و ذليل آمدهام و همچون مستمندان بىچيز با شرمسارى از تو درخواست دارم ، و نيز اقرار دارم كه هيچگاه از نعمت تو خالى نبودهام و با وجود احسان فراوان تو هرگز از نافرمانى دست نكشيدهام ! آيا اقرار من به بدى عملم سودى به حال من دارد ؟ و اعتراف من به زشتى كردارم مرا نجات خواهد داد ! آيا در اين وضع باز هم خشم خود را بر من واجب مىشمارى ؟ و در وقت دعايم غضبت شامل حالم مىگردد ؟ !
پاك و منزّهى تو چون كه در توبه را بر من گشودهاى از درگاه تو نااميد نمىشوم ، بلكه همچون بندهاى ذليل كه به خود ستم كرده و حرمت صاحب اختيارش را نگاه نداشته است و گناهان بسيار دارد و مدت عمرش سپرى شده ، چندان كه مىنگرد زمان عمل بسر آمده و مدت زندگى به آخر رسيده و يقين دارد كه از عذاب تو راه گريزى نيست و از خشم تو نمىتواند فرار كند ، به سوى تو بازگشته و با اخلاص رو به تو آورده و توبه كرده ؛ با دلى پاك در خدمت تو ايستاده و با صداى گرفته و آهسته تو را مىخواند !
با فروتنى در محضر تو خميده و سر به زير ، پشت دوتا كرده ، از ترس پاهايش مىلرزد و اشك چشمانش به گونهها سرازير ، ( مىگويد : )
پروردگارا ! اى مهربانترين مهربانان و اى بخشندهترين كسى كه درخواست كنندگان همواره آهنگ تو را دارند ! اى مهربانترين كسى كه آمرزش خواهان گرد خانهء تو مىگردند ! اى كسى كه مهر تو بر كينت
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 108
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص١٠٨