شايان و عطايى پيوسته و بىمنّت وانگهى به واسطهء زيادى نعمتتت مرا ازسپاس گذاريش بازمدار و به خرميش سرگرمم نكن و با شكوفايى دلنشينش به آشوبم مكش ! و چندان مكاه كه رنج كسب آن دست مرا از عمل نيك و عبادت كوتاه كند و سينه و دلم را از دلهره و تشويش پر نمايد !
خدايا ! از شر دنيا و آنچه در دنياست به تو پناه مىبرم ، دنيا را زندان من نكن و جدايى آن را باعث اندوهم نگردان مرا از آشوب آن چنان كه خواهم و عملم را بپسندى نگهدار و به من آنقدر از روزى عطا كن كه وسيلهء بىنيازى از بدان خلقت گردد و تا آنجا به زندگى من كفاف دهد كه به رضوانت برسم !
خداوندا ! از تنگدستى و لغزشهاى دنيا و از حملههاى شيطانها و قدرتمندان دنيا و تيره روزى آن و از ظلم و ستم ستمگران به من در اين دنيا به تو پناه مىبرم !
خدايا ! هر كه به من نيرنگ كند ، نيرنگش را برگردان ! و هر كه قصد مرا بكند تو نيز آهنگ او را كن ، و هر كه بر من تيغ كشد تو نيز او را هدفساز و هر كه بر من آتش افروزد ، شعلهاش را خاموش گردان ! و مكر مكاران را كفايت كن و ديدگان كافران را از براى من بدر آور ! و مرا از هم و غم هر كس كه هم و غمى بر من وارد كند ، كفايت فرما ! و شر حسودان را به آرامى و وقار از من دور كن و زره محكم خود را بر من بپوشان و مرا در حفظ استوار خودت محفوظ بدار و حالم را اصلاح كن و كردارم را مطابق گفتارم قرار ده و به اهل و مالم بركت بده ! » . « 1 »
37 - كفعمى از صحيفهء سجّاديّه نقل كرده ، مىگويد : از جمله دعاى امام
هامش
( 1 ) - كافى : 2 / 5553 .