ماهها قرار داد ؛ ماه روزه ، ماه پاكيزگى و ماه تسليم ، ماه آمرزش و ماه شب زنده دارى ، كه در اين ماه قرآن كتاب راهنماى مردم را با دلايل روشن نازل كرد كه ميان حق و باطل را جدا مىسازد . و چون خداوند حرمت اين ماه را بسيار داشت و فضايل آن را آشكار ساخت ، برترى آن را بر ديگر ماهها ظاهر ساخت و آن را بزرگ داشت ؛ آنچه در آن ماهها حلال است ، در اين ماه حرام ساخت ، خوردن و آشاميدن را به احترام اين ماه منع كرد ، و وقت آن را معيّن و معلوم قرار داد كه اگر كسى وظيفهء ما را پيشتر انجام دهد ، خداوند او را چنين اجازهاى ندهد ، و اگر تأخير اندازد ، از او نپيذيرد . آنگاه شبى از شبهاى او را بر شبهاى هزار ماه فضيلت داد و آن را شب قدر ناميد ؛ فرشتگان و روح ( فرشتهء بزرگ ) در اين شب به دستور پروردگار با همه چيز فرود مىآيند به فرخندگى بر هر يك از بندگان كه بخواهد درود و سلام است تا سپيده دم اين حكم محكم اوست .
خداوندا بر محمد و آل او درود بفرست ، و به ما الهام كن تا فضيلت او را بشناسيم و حرمت او را نگاه داريم و از آنچه بر ما حرام كرده است بپرهيزيم ، و ما را بر روزه دارى در اين ماه يارى ده ! تا مرتكب معصيت نشويم و بر هر كارى كه باعث خشنودى تو است ما را وادار ! تا به سخنان بيهوده گوش ندهيم و چشم به سوى آنچه به كار نيايد نگشاييم و دست به طرف حرام نگشاييم و قدم به طرف كار ناروا برنداريم ؛ در شكمهاى ما چيز حلال جا نگيرد و زبانمان به غير فرمان و رضاى تو نگردد جز در كارى كه قرين ثواب باشد اقدام نكنيم . به آنچه ما را از عقوبت تو باز دارد دست نيالاييم ، و همچنين اين اعمال ما را از خودنمايى
مسند الإمام السجاد (ع) (مسند امام سجاد ع) (فارسى) — صفحة 628
مساهمون: الشيخ عزيز الله عطاردي
ص٦٢٨