اين روايت را عبداللَّه بن محمدبن عقيل از قول علي بن حسين عليهما السلام از ابورافع از قول پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نقل كرده است . « 1 »
از سورهء قصص
[ اينجا نيز اشتباهى رخ داده است زيرا كه آيه نخست مربوط به سوره حج است ، نه قصص - م . ]
81 - علي بن ابراهيم ، دربارهء قول خداى تعالى :
« أُذِنَ لِلَّذِينَ يُقاتَلُونَ بِأَنَّهُمْ ظُلِمُوا وَ إِنَّ اللَّهَ عَلى نَصْرِهِمْ لَقَدِيرٌ * الَّذِينَ أُخْرِجُوا مِنْ دِيارِهِمْ بِغَيْرِ حَقٍّ » .
« 2 »
مىگويد : حسينبن على عليهما السلام را در بنىاسرائيل مَثلى است كه آنها از طرف دشمنانشان به ذلّت و خوارى كشيده شدند . عاصم بن حميد به نقل از ابى عبداللَّه ( امام صادق ) عليه السلام مىگويد ، « منهال بن عمرو ( در شام ) علي بن حسين عليهما السلام را ملاقات كرد و گفت : يابن رسول اللَّه ! چگونه شب را گذرانديد ؟
فرمود : « واى بر تو ! مگر تو نمىدانى كه من چگونه صبح كردم ؟ ! ما در ميان قوم خود همچون بنىاسرائيل در دست آل فرعون شديم كه پسراانمان را سر بريدند و زنانمان را اسير كردند !
و شخصى كه پس از محمد صلى الله عليه و آله و سلم بهترين خلايق بود ، روى منبرها لعن و نفرين مىشود و دشمنان ما مال و شرف خود را در اين راه مىدهند . و
هامش
( 1 ) - سنن كبرا : 9 / 259 .
( 2 ) - حج / 39 و 40 : خداوند به كسانى كه جنگ از طرف دشمنان بر آنها تحميل شده اجازهء جهاد داده است چرا كه آنها مورد ستم قرار گرفتهاند ؛ كسانى كه به ناحق از خانه و شهرشان اخراج شدند .