از سورهء كهف
74 - عيّاشى از اسماعيل بن ابن زياد كوفى ، به نقل از جعفربن محمد ، از پدرش ، از قول جدّش عليهم السلام آورده است : « ابن عباس گفت : براى مردم و علي بن ابىطالب عليه السلام نظيرى پيدا نكردم مگر حضرت موسى عليه السلام و صاحب كشتى را كه او از روى نادانى با موسى عليه السلام حرف زد ، در حالى كه موسى عليه السلام از روى آگاهى سخن گفت ، همين طور مردم از روى جهل سخن گفتند و على از روى علم » . « 1 »
75 - شيخ مفيد از زيد بن علي بن حسين عليهما السلام نقل كرده ، مىگويد : اين آيه را خواند :
« وَ أَمَّا الْجِدارُ فَكانَ لِغُلامَيْنِ يَتِيمَيْنِ فِي الْمَدِينَةِ وَ كانَ تَحْتَهُ كَنْزٌ لَهُما وَ كانَ أَبُوهُما صالِحاً فَأَرادَ رَبُّكَ أَنْ يَبْلُغا أَشُدَّهُما وَ يَسْتَخْرِجا كَنزَهُما »
« 2 » و سپس گفت : خداوند آن دو كودك را به خاطر نيكى پدرشان در تحت مراقبت خود گرفت ، پس چه كسى از ما ( اهل بيت ) سزاوارتر است كه به خوبى از وى حفاظت شود ؟
زيرا كه رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم جدّ ما و دخترش بانوى زنان بهشتى مادر ماست و نخستين كسى كه به خدا ايمان آورد و او را به يگانگى خواند و نماز گزارد پدر ماست ( بنابراين ) خداحافظ ما است و از دشمن نمىهراسيم ! » .
هامش
( 1 ) - تفسير عيّاشى : 2 / 335 .
( 2 ) - كهف / 82 : و اما ديوار ، متعلّق به دو نوجوان يتيم در شهر بود و زير آن گنجى از آنِ ايشانوجود داشت و پدر آن مرد صالحى بود ، پس پروردگار تو مىخواست آنها به سرحد بلوغ برسند و گنجشان را استخراج كنند .