67 - از ابوالطّفيل به نقل از ابوجعفر ( امام باقر ) عليهما السلام آورده است ، فرمود : « مردى خدمت پدرم علي بن حسين عليهما السلام رسيد و گفت : ابن عباس گمان مىبرد . . . « 1 »
68 - در حديث مرفوعى از سيف بن عميره نقل كرده است كه علي بن حسين عليهما السلام فرمود : « در جهنّم واديى است كه به آن « سعير » مىگويند ، وقتى كه آتش جهنّم خاموش گردد ، سعير جهنم گشوده شود ، و اين است فرمودهء خداى تعالى :
« كُلَّما خَبَتْ زِدْناهُمْ سَعِيراً » .
« 2 » يعنى هر قوت خاموش شود ! و نيز قول خداى تعالى :
« قُلْ لَوْ أَنْتُمْ تَمْلِكُونَ خَزائِنَ رَحْمَةِ رَبِّي إِذاً لَأَمْسَكْتُمْ خَشْيَةَ الْإِنْفاقِ وَ كانَ الْإِنْسانُ قَتُوراً »
« 3 » فرمود : اگر اين اموال در دست مردم بود ، از ترس تنگدستى چيزى به مردم نمىداند
« وَ كانَ الْإِنْسانُ قَتُوراً »
« 4 » يعنى بخيل است ، و اما قول خداى تعالى :
« وَ لَقَدْ آتَيْنا مُوسى تِسْعَ آياتٍ بَيِّناتٍ »
« 5 » و فرمود :
« الطُّوفانَ وَ الْجَرادَ وَ الْقُمَّلَ وَ الضَّفادِعَ وَ الدَّمَ »
« 6 » و سنگ و عصا و دست وى و آن دريا ، و نيز فرمودهء خدا به نقل از قول موسى عليه السلام :
« وَ إِنِّي لَأَظُنُّكَ يا
هامش
( 1 ) - تفسير قمى : 2 / 23 . اين حديث را با اندك تفاوت در عبارت در بخش « سخنان امام عليه السلام دربارهء اصحاب » راجع به عبداللَّه بن عبّاس از « رجال كشى » نقل كرديم - م .
( 2 ) - اسراء / 97 : هر زمان التهاب آن فرو مىنشيند شعله تازهاى بر آنها مىافزاييم .
( 3 ) - اسراء / 100 : به آنها بگو : اگر شما مالك خزاين رحمت پروردگار من بوديد مسلماً ( به خاطرتنگ نظرى ) امساك مىكرديد ، مبادا انفاق مايهء فقر و تنگدستى شما شود ؟
( 4 ) - اسراء / 100 : و انسان طبعاً موجود بخيلى است .
( 5 ) - همان / 101 : ما به موسى عليه السلام نُه آيه و نشانهء روشن داديم .
( 6 ) - اعراف / 133 : توفان و ملخ ، قُمل ( شپش ) و قورباغه و خون را بر آنها نازل كرديم .