3 - از محمدبن بشير به نقل از علي بن حسين عليهما السلام آورده است - راوى مىگويد : اين حديث از ابوعبداللَّه امام صادق عليه السلام نيز روايت شده است - مىفرمود : « هر كس حرفى از قرآن را تنها گوش دهد و خود نخواند يك حسنه دارد و يك گناه از او محو مىشود و درجهاى بالا مىرود . و هر كه آن را بخواند فقط با نگاه به قرآن بدون تلفّظ و صدا در برابر هر حرف براى او حسنهاى نوشته مىشود و يك گناه محو مىشود و يك درجه بالا مىرود . و هر كه يك حرف آن را بياموزد خداوند براى او ده حسنه مقرّر فرمايد و ده سيئهء او را محو كند و او را ده درجه بالا ببرد . فرمود :
نمىگويم : به هر آيه بلكه به يك حرف مانند : باء ، يا تاء ، و مانند اينها .
فرمود : هر كسى حرفى از آن را در نماز نشسته بخواند خداوند براى او پنجاه حسنه بنويسد و پنجاه گناه او را محو كند و پنجاه درجه او را بالا ببرد . و هر كه آن را ايستاده بخواند خدا به هر حرف آن صد حسنه بنويسد ، و از او صد گناه محو نمايد و برايش صد درجه بالا ببرد . و هر كه آن را ختم كند دعاى مستجابى دارد ؛ در آينده و يا در حال حاضر . » راوى مىگويد : گفتم : فدايت شوم ! بايد همه قرآن را ختم كند ؟ فرمود :
« ( آرى ) همهء آن را ختم كند » . « 1 »
4 - از علي بن محمد نوفلى به نقل از ابوالحسن ( موسى بن جعفر ) عليهما السلام ، آورده است ، مىگويد : من در محضر آن حضرت از بلند خواندن صحبت كردم ، فرمود : « علي بن حسين عليهما السلام قرآن را با آواز مىخواند ، چه بسا رهگذرى كه مىگذشت ، از آواز خوش او از خود بىخود مىشد ! براستى
هامش
( 1 ) - كافى : 2 / 612 .