بود » . « 1 »
10 - فتّال نيشابورى مىگويد : امام پس از حسينبن على عليهما السلام به دليل شرايط عقلى و نص رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم و پدرش عليهم السلام علي بن حسين عليهما السلام است . « 2 »
11 - طبرسى مىگويد : سخن در درستى امامت آن حضرت و بيشتر امامان ما ، به دقت و توجه ثابت مىشود نه اخبار متواتره ، چون آنان در زمان خوف و شدت و تنگنا و اضطرار زندگى مىكردند ، و براى شيعيان ايشان امكان نداشت فضايل ايشان را كه دليل بر امامت آنان است نقل كنند تا چه رسد به نقل آنچه باعث كنجكاوى از آنها گردد و بيانگر مقدم بودن ايشان از همهء خلايق و رياست آنان باشد .
بنابراين از جمله مطالبى كه از راه دقت عقلى بر امامت آن حضرت دلالت مىكند آن است كه جنبههاى عصمت وى ثابت شده و اين كه از ميان امت محمّد صلى الله عليه و آله و سلم بيرون نمىرود ، و هيچ كس در زمان حيات زين العابدين عليه السلام ادّعاى امامت نكرد ، جز كسانى كه مدعى امامت محمّدبن حنفيه شدند و بر اين عقيده بودند كه وى زنده است و نمرده ؛ آنان همان كيسانيهاند كه مدعى زنده بودن كسى بودند كه وفات او همچون وفات پدر و برادرش معلوم بود ، و از طرفى ناتوان بودند از اين كه نصى براى امامت محمّدبن حنفيه بياورند ، و نيز قول كسى كه به امامت غير معصوم قائل شود باطل است پس امامت آن حضرت ثابت و قطعى است .
و اما اخبارى كه از پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و اميرالمؤمنين عليه السلام دربارهء نص بر
هامش
( 1 ) - غيبت شيخ طوسى : ص 118 .
( 2 ) - روضةالواعظين : ص 168 .