فرمود : « بدان به خدا سوگند كه پسر مادر تو اين را مىداند ! » .
راوى مىگويد : آن مرد با شنيدن اين سخن امام باقر عليه السلام ساكت شد و امام عليه السلام فرمود : « همين حقيقت است كه ابوالخطاب در آن باره هلاك و گمراه شد و تفاوت بين نبىّ و محدَّث را نفهميد » . « 1 »
5 - همو از احمدبن عيسى به نقل از جعفربن محمد از پدرش ، از جدش عليه السلام دربارهء اين كلام خدا :
« يَعْرِفُونَ نِعْمَتَ اللَّهِ ثُمَّ يُنْكِرُونَها »
« 2 » آورده است كه فرمود : « چون آيهء
« إِنَّما وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَ رَسُولُهُ وَ الَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَ يُؤْتُونَ الزَّكاةَ وَ هُمْ راكِعُونَ »
« 3 » نازل شد ، گروهى از اصحاب رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم در مسجد مدينه جمع شدند و به يكديگر گفتند : دربارهء اين آيه چه مىگوييد ؟ بعضى از آنها گفتند : اگر ما به اين آيه كافر شويم ، در حقيقت آيات ديگر را هم نپذيرفتهايم ، و اگر اين آيه را قبول كنيم ، اين يك ذلتى است براى ما كه پسر ابوطالب بر ما مسلط شود ؟ !
گفتند : ما مىدانيم كه محمد صلى الله عليه و آله و سلم در آنچه مىگويد ، راست مىگويد ولى ما او را به سرپرستى خود قبول كردهايم ولى از دستورهايى كه على عليه السلام به ما بدهد پيروى نمىكنيم . اين بود كه آيهء
« يَعْرِفُونَ نِعْمَتَ اللَّهِ ثُمَّ يُنْكِرُونَها »
نازل شد » يَعرِفُونَ يعنى ولايت علي بن ابىطالب عليه السلام را
هامش
( 1 ) - كافى : 1 / 270 .
( 2 ) - نحل / 83 : آنان نعمت خدا را مىشناسند ( و به عمق آن پى بردهاند ) ولى با اين حال باز انكارمىكنند .
( 3 ) - مائده / 55 : ولىّ و سرپرست شما ( سه كس است ) خدا و پيامبر و كسانى كه ايمان آوردهاند و نماز را بر پا مىدارند و در حال ركوع زكات مىدهند .