قال أبو سورة : فصرت إلى أبي طاهر [ بن ] الزراريّ كما قال الشابّ ووصفته له فقال :
الحمد للّه ورأيته ، فدخل وأخرج إليّ الصرّة الدنانير فدفعها إليّ وانصرفت .
قال أبو عبد اللّه محمّد بن زيد بن مروان - وهو أيضا من أحد مشايخ الزيديّة - حدّثت بهذا الحديث أبا الحسن محمّد بن عبيد اللّه العلوي ونحن نزول بأرض الهرّ ، فقال : هذا حقّ جاءني رجل شابّ فتوسّمت في وجهه سمة فانصرف النّاس كلّهم ، وقلت له : من أنت ؟
فقال : أنا رسول الخلف عليه السّلام إلى بعض إخوانه ببغداد فقلت له : معك راحلة فقال : نعم في دار الطلحيّين ، فقلت له : قم فجئ بها ، ووجّهت معه غلاما فأحضر راحلته وأقام عندي يومه ذلك وأكل من طعامي وحدّثني بكثير من سرّي وضميري ، قال : فقلت له على أيّ طريق تأخذ ؟ قال : أنزل إلى هذه النجفة ثمّ آتي وادي الرّملة ، ثمّ آتي الفسطاط ( واتبع الراحلة ) فأركب إلى الخلف عليه السّلام إلى المغرب .
شرح
به طرف أبو طاهر بن زرارى رفتم وهمانى را كه جوان گفته بود ، برايش گفتم وماجرا را توضيح دادم . أبو طاهر گفت : الحمد للّه . داخل منزل شد ووقتي خارج شد كيسه دينارها را آورد وبه من داد ورفتم .
أبو عبد اللّه محمّد بن زيد بن مروان كه أو نيز يكى از بزرگان زيديه است گفته : وقتي كه در زمين « هّر » فرود آمده بوديم ، اين حديث را براي أبو الحسن بن عبيد اللّه علوي نقل كردم وأو گفت : اين حديث حقّ است . [ بعد از آن گفت كه ] مرد جوانى پيش من آمد ، با دقت تمام به صورتش نگاه كردم ، مردم كه برگشتند ، من به أو گفتم : شما كي هستيد ؟
گفت : فرستاده خلف عليه السّلام به سوى بعضي برادران حضرت در بغداد هستم . گفتم : آيا بار وبنهاى دارى ؟ گفت : بله ، در منزل طلحيّين است . گفتم : بلند شو واثاثت را بياور . جوان برخاست كه برود ، همراهش غلامي را روانه كردم ، تا اينكه اثاثيه جوان را آوردند . آن روز جوان نزد من ماند واز غذاى ما خورد وبسيارى از اسرار را به من خبر داد . به أو گفتم : از كدام راه مىروى ؟ گفت : به طرف نجف مىروم ، واز آنجا به رمله وبعد به فسطاط مىروم . پس از آن براي رسيدن به محضر مبارك حضرت سوار شده وبه سمت مغرب مىروم .