15 - در عهد سلطان عبدالعزيز
( 1277 - 1293 ه . 1861 - 1876 م . ) « 1 »
مدخلى جلو باب السلام اضافه شد ( برحسب عبارتى كه بر آن نوشته شده ) و آن عبارت از تالارى است كه درگاه آن طاقى قوسى است دو طرف جنوبى و شمالى آن به سنگهاى بورسلان ( قيشانى ) پوشيده شده ، و بر آن نقشهايى است به رنگهاى نباتى آبى . مدخل را گنبدى گرانبهاست و بالاى در نيز به نقشهاى رنگين به هيئت منحنيهايى ، زيور يافته است .
16 - در عهد سلطان عبدالحميد ثانى ( 1293 - 1327 ه . 1876 - 1909 م . )
پوشش ديوارهاى داخلى باب السلام به پايان رسيد و اين بر طبق عبارتى است كه بر مئذنهء رئيسيه نوشته شده . « 2 » و تاريخ 1307 ه . 1889 - 1890 م . را دارد .
بر سنگهاى پايين ، نقش گلهاى سرخاست و گلهاى آبى و ساقههاى گلها به رنگ سبز بر صفحهاى سفيد .
مسجد شريف به همان صورتى كه ابراهيم رفعت « 3 » در سال 1319 ه . / 1901 م . وصف كرده تا آنگاه كه « روتر » در سال 1343 ه . / 1925 م . به زيارت مدينه منوره آمده و مسجد نبوى را وصف كرده است ، باقى است . از منابع موجود بر نمىآيد كه بعد از توسعهء سلطان عبدالحميد ثانى در سال
هامش
( 1 ) - المدينة المنوره تطورها العمرانى ، ص 98
( 2 ) - به تصوير صفحهء 168 بنگريد .
( 3 ) - ابراهيم رفعت ، مرآة الحرمين ، ج 1 ، ص 448 به بعد .