در اين برهه كار تعمير ونوسازى تا بابالسلام در ديوار غربى ادامه يافت .
2 - در سال 657 - 658 ه . / 1259 - 1260 م . در عهد سلطان سيفالدين قطز كار در سمت جنوبى به پايان رسيد ؛ يعنى در آنجا كه قبله است ، از بابالسلام و بابالرحمه در جانب غربى تا باب جبرئيل و بابالنساء در جهت شرقى . « 1 »
3 - در سال 661 ه . / 1264 م . در عهد بيبرس بندقدارى آنچه در مسجد باقى مانده بود و نياز به بازسازى داشت پايان گرفت و سقفى روى سقف ساخته شد ؛ همچنانكه پيش از اينبود . جز اينكه سقف شمالى فقط يك سقف بود منارهها و درها و مخازن و همهء اثاث مسجد تجديد شد و مصالح پى در پى به مدينه ارسال مىشد ، هر باركه به آنها نياز مىافتاد . « 2 »
در سال 666 ه . / 1267 - 1268 م . بيبرس منبرى به مسجد فرستاد و ضريحى از چوب به بلندى 5 / 3 متر بساخت كه سه در داشت و آن را در اطراف مرقد رسول اللَّه صلى الله عليه و آله و آنجا كه به مرقد فاطمه عليها السلام معروف است قرار داد . اين واقعه به سال 668 ه . / 1269 - 1270 م . اتفاق افتاد . « 3 »
5 - در سال 678 ه . / 1279 م . در عهد سلطان المنصور سيفالدين قلاوون الفى صالحى ، به جاى سقف حجرهء شريفه ، گنبدى بلند ، براى اولين بار ، به قصد حمايت حجره از نزول باران بر آن ساخته شد .
سمهودى اين گنبد را وصف كرده گويد : « از پايين مربع بود و از بالا هشت ضلعى از چوب . آن را بر روى ستونها قرار دادند و الواح سربى بر آن استوار كردند . در آن پنجرهاى بود مشرف بر سقف فرودينِ مسجد ، پوشيده در
هامش
( 1 ) - وفاءالوفا ، ج 2 ، ص 604
( 2 ) - مطرى ، ص 32
( 3 ) - همانجا ، همان صفحه .