فصل 3 : آياتى از قرآن كه خواندنش موجب نجات در كشتى است و آنها را ذكر مىكنيم تا مؤمنان از آن پيروى كنند
در جلد هفتم از « معجم البلدان » « 1 » ، تأليف ياقوت حموى ، در شرح حال محمّد بن سائب كلبى چنين ديدم : هشام ، از قول پدرش ، محمّد بن سائب ، گفت : روزى در حيره بودم . مردى خودش را به من رساند و گفت : تو كلبى هستى ؟ گفتم : آرى . گفت : همان مفسّر قرآن ؟ گفتم : آرى . گفت : معناى اين آيه را برايم بگو : وَ إِذا قَرَأْتَ الْقُرْآنَ جَعَلْنا بَيْنَكَ وَ بَيْنَ الَّذِينَ لا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ حِجاباً مَسْتُوراً . « 2 » ( هنگامى كه قرآن بخوانى ، ما ميان تو و آنان كه به آخرت باور ندارند ، پرده آويزيم . ) كدام آيات بود كه وقتى پيامبر اكرم صلّى اللَّه عليه و آله و سلم مىخواند ، از دشمن جنّى و انسىاش مخفى مىماند ؟ گفتم : نمىدانم . گفت : قرآن را تفسير مىكنى ؛ در حالى كه اين را نمىدانى ؟ ! گفتم : به من ياد بده . گفت : از هر يك از سورههاى كهف و جاثيه و نحل ، يك آيه . گفتم : در اين سورهها آيات زيادى است ! گفت : [ مقصودم ] اين فرمودهى خداى بزرگ [ است ] :