فصل 1 : نهى از سفر كردن به تنهايى و يافتن رفيقان سفر براى دفع خطرها
برقى در كتاب « محاسن » به سند خود ، از امام كاظم عليه السّلام روايت كرده است كه ايشان فرمود :
« پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم سه تن را نفرين كرد يكى از آنها سوارهاى است كه بيابان تهى از آب و گياه را به تنهايى طى كند . » « 1 » همچنين به سند خود ، از سرى « 2 » بن خالد و او از امام صادق عليه السّلام نقل كرده است كه فرمود :
« پيامبر خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلم فرمود : آيا نمىخواهيد بدترين مردم را به شما معرّفى كنم ؟ عرض كردند : آرى ، اى پيامبر خدا . فرمود : آن كه به تنهايى مسافرت كند و بذل و بخشش نداشته باشد و بردهى خود را كتك بزند . » « 3 »
هامش
( 1 ) محاسن : 356 .
( 2 ) در « محاسن » و همچنين در « فقيه » ، « سندي » آمده است كه درست به نظر مىرسد ؛ رك .
معجم رجال الحديث 8 : 314 . ( ويراستار )
( 3 ) محاسن : 356 ؛ مكارم الأخلاق : 356 ؛ فقيه 2 : 181 .