تدريجى رشد كند ، بهگونهاى كه با گذشت زمان قدرت رويارويى با دشمن قوىتر را پيدا مىكرد .
سپاه اسلام در جنگ بنى قينقاع - در مقايسه با فتح خيبر كه پس از آن صورت گرفت - به امكانات تداركاتى اندك دست يافت . به همين ترتيب در جنگهاى بعدى امكانات تداركاتى به دست آمده رو به فزونى نهاد . همچنين در پيكار با دشمن بر اسلوبهايى تكيه كرد كه به امكانات فراوان نياز نداشتند ، مثل جنگ پيشگيرانه ، جنگ برقآسا و انقلابى كه به روحيهء عالى ، سرعت زياد در هجوم ، آمادگى استوار اعتقادى ، بسيج كامل همگانى و رعبى وحشتانگيز كه بر دل و جان دشمنان مسلط باشد ، نيازمند بودند .
آيين نبرد در عصر پيامبر ( ص ) ( فارسي ) — صفحه 157
پدیدآورندگان: ضاهر وتر
ص۱۵۷