فروتنى و شرافتى چون علم و پشتيبانى چون مشورت نيست .
پس از سر و آنچه در سرت مىگذرد و شكم و آنچه در درون دارد ، مواظبت كن و مرگ و درازاى برزخ و پوسيده شدن را را به ياد داشته باش .
20 - - 20 . خداوند گشادهرو را دوست و تروشروى را دشمن مىدارد .
21 - - 21 . امانت را به صاحبش بازگردان و حتّى به كسى كه به تو خيانت كرده است ، خيانت مكن .
22 - - 22 . همواره ( با مردم ) همراهى و ملايمت كنيد كه همراه چيزى نشد جز آن كه آن را آراست و از چيزى جدا نشد مگر آن كه زشتش كرد .
23 - - 23 . هركس خشم خود را نگه دارد و خشنوديش را بگسترد و به همه نيكى كند و با خويشاوندش بپيوندد و امانتش را ادا كند ، خداوند عزّوجلّ او را روز قيامت در پرتو بزرگترين نور خود وارد ( محشر ) مىسازد .
24 - - 24 . مؤمن گولخورى بزرگوار است ؛ و تبهكار ، گولزنى پست .
25 - - 25 . آن كه تعزيت خداى متعال را مايهء شكيبايى خويش نسازد ، جانش از حسرت دنيا به لب آيد و آن كه نعمتهاى خداى عزّ و جلّ را تنها در خوردنى و نوشيدنى ببيند ، دانايىاش اندك و نادانىاش بسيار است و هركس به آنچه كه در دست مردم است چشم دوزد ، اندوهش به درازا كشد و تأسّفش پايان نگيرد . « 1 »
هامش
( 1 ) . آغاز و پايان روايت مىتواند ناظر به آيهء كريمهء 88 سورهء حجر باشد : « و به آنچه ما به دسته هايى از آن كافران داديم چشم مدوز و بر آن غم مخور » .