معمّا كه عثمان به اجماع مهاجر و انصار كشته شد ، چگونه اثبات درجه شهادت توان كردن در حقّ وي ؟ و مع ذلك امان زمين به وجود بركت رسول است و استغفار صالحان . كما قال تعالي : وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأنْتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللَّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ ( انفال : 33 ) يعني : خداي تعالي عذاب نكند ايشان را ، و حال آن بود كه ايشان استغفار كنند ، و رسول هم اين حكم در حقّ اهل بيت اثبات كرد . كما قال : النُّجُومُ أمَانٌ لِأهْلِ السَّمَاءِ وَ أهْلُ بَيْتِي أمَانٌ لِأهْلِ الْأرْض [ بحار : 23 / 19 ]
الخبر التاسع :
بخاري ميگويد : روايةً عن عبدالله بن هشام قال : كنّا مع النّبي صلّى الله عليه و آله و هو أخَذَ بِيدِ عمر بن الخطاب ، [ بخارى : 4 / 202 ] يعني : عبداللّه هشام گفت : ما با پيغمبر صلى الله عليه وآله بوديم و پيغمبر عليه السلام دست عمر در دست خود گرفته بود .
الاشكال عليه :
اجماع محدّثان است كه از اخلاق رسول صلّى الله عليه وآله آن بود كه بر خر برهنه سوار شدي و ديگري را به رديف خود كردي ، و دست در دست سياهي نهادي و در ميان بازار برفتي و دست خود از دست وي بيرون نكردي مگر كه سياه ، دست خود از دست مبارك او انتزاع كردي ؛ و دليله قوله تعالي :
وَلَوْ كُنْتَ فَظّاً غَلِيظَ الْقَلْبِ لانْفَضُّوا مِنْ حَوْلِكَ
( آل عمران : 159 ) و قوله :
وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِلْمُؤْمِنِينَ
( حجر : 88 ) و قوله :
وَإِنَّكَ لَعَلَى خُلُقٍ عَظِيمٍ
( قلم : 4 ) .
پس اگر روزي دست عمر خطّاب در دست گيرد به تفاخر نشايد ، با آن كه معلوم است امّت را كه به آيه مباهله ، اميرالمؤمنين علي عليه السلام نفْس رسول است ، و حديث
نَفسك نَفسى وَ دَمُكَ دَمِي و لَحْمُكَ لَحْمِي وَ حَرْبُكَ حَرْبِي وَ سِلْمُكَ سِلْمِي
[ بحار : 99 / 106 ] .
و اميرالمؤمنين علي از شجر نبوّت است ، و از نور محمّد ، و ايشان هر دو از