بودي كه حقّ فاطمه عليها السلام نيست ، و به فاطمه قبل الدّعوي اين حال باز گفتي كه ترك دعوي بكن كه تو را در آنجا حقّي نيست ؛ و نيز فاطمه با طهارت و عصمت دعوي باطل نكردي .
شرم باد امّتي را كه ذريّت و عترت با طهارت و عصمت خاندان رسول خود را تكذيب كنند و نامستحق دانند ، و در اين باب تصانيف كنند براي تصديق و تنزيه ساحت خدمتكار ايشان كه چهل و شش سال ، سيصد و هشت بتان را سجده ميكرد و ذبيحه به نام لات و عزّي مىخورد ، و آن خاندان عترت به اجماع از اين بري و بعيد . اي دوست ! صبر كن كه عن قريب باشد كه از اين علما شنوي كه اين آيت ميخوانند در عرصه قيامت كه :
« رَبَّنا آتِهِمْ ضِعْفَيْنِ مِنَ الْعَذابِ وَ الْعَنْهُمْ لَعْناً كَبِيراً
( احزاب : 68 )
وَ قالَ الَّذِينَ كَفَرُوا رَبَّنا أَرِنَا الَّذَيْنِ أَضَلَّانا مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ نَجْعَلْهُما تَحْتَ أَقْدامِنا لِيَكُونا مِنَ الْأَسْفَلِينَ
( فصلت : 29 ) .
يعني : ما فرمان مهتران و سرداران و پيشوايان خود برديم ، پس ما را گمراه كردند و از راه حقّ برگردانيدند . بار خدايا ! عذاب ايشان زياده كن ومضاعف گردان و لعنت كن بر ايشان لعنتي بسيار . بار خدايا ! بنما آن كساني را كه ما را از راه ببردند و ما را گمراه كردند ، ديوان و آدميان تا ما ايشان را در زير پاي آريم ؛ و خبرِ
إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَ رَأَوُا الْعَذابَ وَ تَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبابُ
( بقره : 166 ) به عيان رسيد ؛ و مظلومان اهل بيت و ضعفاي شيعه به طريق بهشت بگذرند چنان كه علماي ايشان تقرير كردهاند و شرح اين شمّهاي گفته شد ؛ و ظالمان ايشان و آنان كه تمكين آن ظلم كردهاند و بدان رضا دادند و بر آن اقامت اعذار كردند و باطل رؤسا را به شبهه به صورت صواب اخراج و اظهار ميكردند بر سبيل عقوبت و ايلام و سلاسل و اغلال ابد به راه دوزخ روانه كنند ، و ايشان در آن دوزخ طلب مسكينان و مظلومان شيعه كنند و هيچ از مرد و زن و صغير و كبير و شيخ و شاب و ملك و رعيّت در آنجا نيابند با هم گويند بر طريق تعجّب : وَقَالُوا مَا لَنَا لا نَرَى رِجَالًا كُنَّا نَعُدُّهُمْ مِنَ