1
در طب جمع كثيرى نامآور شدند و از آن ميان بودند :
( * * * ) ابو جعفر احمد بن محمد الغافقى القرطبى كه در طب و داروشناسى حذاقت يافت . در اطراف اندلس و افريقيه به گردش پرداخت و انواع گياهان دارويى را گرد آورد و آنها را از جهت علمى تقسيم نمود و با نامهاى عربى و لاتينى و بربرى يادداشت كرد . كتاب او « الادوية المفرده » از مهمترين مراجع طبى در زمان او بود . به سال 561 ه درگذشت .
( * * * ) عبيد اللّه بن غلندة الاموى ، اصل او از سرقسطه است و در اشبيليه مىزيست .
خاندان او پس از استيلاى مسيحيان بر سرقسطه در سال 512 ه شهر را ترك كردند و نخست به قرطبه رفتند . عبيد اللّه در آنجا به تحصيل علم پرداخت . سپس رهسپار اشبيليه شد و در آنجا رحل اقامت افكند . در ادب و شعر براعت يافت ولى در طب سرآمد همگان شد و نامش به عنوان يك طبيب حاذق بر سر زبانها افتاد . در اواخر عمر از دريا گذشت و رهسپار مغرب گرديد و در مراكش استقرار يافت و در آنجا به سال 581 ه در سن نود و هفت سالگى درگذشت « 1 »
( * * * ) ابو مروان عبد الملك بن محمد بن جريول ، از بلنسيه بود . در قرطبه مىزيست و معروف بود به ابن كنبراط . از مبرزين در معرفت طب بود و از سرآمدان اين صناعت .
بسيارى از اقطاب زمان از او كسب دانش كردهاند . مقدم بر همه ابو الوليد بن رشد است .
تاريخ وفات او را در جايى نيافتم . « 2 »
( * * * ) عبد اللّه بن سيد امير اللخمى ، از شلب بود ، از ناحيهء غرب اندلس . در حديث و نحو و طب مهارت يافت و بيش از همه در طب مشهور گرديد . « 3 »
( * * * ) ابو بكر محمد بن عبد الملك بن زهر بن عبد الملك بن زهر الايادى . از خاندانى
هامش
( 1 ) . التكمله شمارهء 2180 .
( 2 ) . التكمله شماره 1714 .
( 3 ) . التكمله شماره 2075 .