لغت آموخت . استادان او كسانى چون ابن الفخار و ابو عمر بن عات و ابو القاسم بن بشكوال و ابو جعفر بن يحيى بودند . در شعر نيز توانا بود . ارجوزهاى نيكو در فقه سروده است .
در ماه ربيع الاخر سال 618 ه درگذشت . تولدش در سال 546 ه بوده است . « 64 »
( * * * ) احمد بن عبد المؤمن بن موسى بن عبد المؤمن القيسى ، از مردم شريش بود . نزد چند تن از بزرگان عصر خود حديث و ادبيات عربى آموخت . چندى نيز به تدريس لغت پرداخت . از تأليفات اوست « شرح الايضاح » الفارسى و « شرح المجمل » زجّاجى و نيز تأليفى در عروض دارد . و مجموعهاى از قصايد مشهور و مختصرى از نوادر ابو على القالى . به شارح مقامات حريرى مشهور است . بر مقامات حريرى سه شرح دارد بزرگ و متوسط و كوچك . جمعى از بزرگان زمان از او علم آموختهاند ، از جمله ابن الابار . شروح او بر « مقامات » بارها بر حواشى آن نشر يافته است و براى رفع غوامض آن كتاب مرجع اهل ادب است . در شريش به سال 619 ه درگذشته است . « 65 »
( * * * ) عبد الله بن ابى بكر بن عبد الرحمان بن احمد بن ابى بكر القضاعى پدر ابن الابار صاحب التكمله است . اصل او از انده بود . در بلنسيه زيستن گزيد . قراآت و ادب آموخت .
چنان كه پسرش او را وصف كرده بسيار قرآن مىخواند و شبزندهدار بود . نخستين معلم فرزند خود ابن الابار بود . در آنده در ماه ربيع الاول سال 619 ه درگذشت . پسرش ابن الابار در آن زمان در بطليوس بود . در سال 517 در انده متولد شده بود . « 66 »
3
از اين طبقه كه ميان علوم دينى و لغت و ادب و شعر جمع كرده بودند ، جماعتى نيز در اندلس اواخر عهد موحدين ، در خلال عصر فتنه و انقراض ظهور كردند كه به ذكر آنها
هامش
( 64 ) . الذيل و التكمله ، نسخه خطى اسكوريال 1682 الغزيرى .
( 65 ) . التكمله شمارهء 281 . نفح الطيب ج 1 / ص 376 .
( 66 ) . التكمله شمارهء 2105 .