معتقد بود براى جلوگيرى از شورش مسلمانان اقلا براى مدتى هم كه شده بايد به عهدى كه كرده بود وفا كند . او تظاهر كرد كه به زودى كشيش و ملكه را عقوبت خواهد كرد و آنان را در آتش خواهد سوخت . در اين هنگام مسلمانان پيش آمدند و از پادشاه به التماس خواستند كه آن دو را عفو كند ، شايد به اين اميد كه مسجد جامع خود بازستانند ؛ ولى اين آرزو تحقق نيافت و مسيحيان دست به كار شدند و مسجد جامع را به صورت كليسا درآوردند . در روز يكشنبهء هجدهم دسامبر سال 1085 م / پانزدهم شعبان سال 478 ه در كليساى جديد مجلس عظيمى برپا گرديد و پادشاه و اشراف و روحانيان همه در آن حضور يافتند . در اين مجلس برنار به مقام مطرانى فرابرده شد . « 10 »
3
بدون ترديد استيلاى آلفونسوى ششم بر طليطله بزرگترين كارهاى او بود . حتى از اواخر قرن هشتم ميلادى كه مملكت اسپانياى مسيحى در شبه جزيره تشكيل شد براى هيچيك از پادشاهان مسيحى چنين پيروزى حاصل نشده بود .
سقوط طليطله را در بر هم خوردن تعادل قوا در شبه جزيرهء اندلس تأثيرى فراوان بود . با اين فتح تفوق نظامى و سياسى اسپانياى مسيحى به اثبات رسيد . پادشاه قشتاله از آنپس عنوان امپراتورى يافت و سياست بازپسگيرى
) atsiuqnoceR aL (
وارد مرحلهاى تازه شد كه از ناحيهء ديگرى از رود تاجه آغاز گرديد ؛ ولى همين امر سبب شد كه اسپانياى مسلمان هم از خواب گران خويش بيدار شود . امراى طوايف نيز به وضع و موقعيت خود آگاه شدند و دريافتند كه اين تفرق و دشمنى كه در ميان آنهاست چه عواقب وخيمى دارد . در اين هنگام از ديگر برادران دينى خويش در آنسوى دريا
هامش
( 10 ) . تاريخ تبديل مسجد جامع به كليسا در اوراقى خطى و منتشر نشده از تاريخ البيان المغرب ابن عذارى آمده است . اين اوراق را لوى پروونسال يافته و پيدال نيز آن را در كتاب خودdiC led anapsE aL( ص 307 و 308 ) نقل كرده است . ابن بسام در الذخيره ، ( قسمت چهارم ، مجلد اول / ص 131 و 132 ) در عباراتى مسجع به آن اشاره كرده است .