داروى مسهل تجويز كنى .
1 - در ابتداى پيدايش دمل كه كمكى به علاج است و كار علاج را آسان و سبكتر مىكند .
2 - قبل از تركيدن دمل كه دمل را به تركيدن وادار كند .
اما وقتى كه دمل دارد مىتركد ، بايد ادرارآورها كه به ترتيب ذكر شدند به همان ترتيب استعمال شوند . هرچه رسيدن دمل كاملتر صورت گرفته است ، تو ادرارآور قوىتر استعمال كن !
داروهايى كه در رسانيدن دمل مددكارند از قرار زيرند :
1 - شير الاغ با شكر قرمز ، يا با گز استبرق .
2 - آب ريشهها .
3 - مويز و انجير و پر سياوشان و شنبليله با روغن بادام شيرين ، يا روغن بادام تلخ .
4 - روغن شنبليله .
5 - روغن گياه سه كوهه . اگر خواستى روغن گياه سه كوهه قوىتر باشد ، ثمر گياه سه كوهه را نيز اضافه كن !
6 - اربه ( مريم نخودى كوهى ) را آبپز كنند و ناشتا بخورند .
7 - شربت حسل پرمايه ناشتا بخورند .
8 - عسل بر آتش جوشيدهء كف گرفته بخورند .
9 - انجير و عسلاب در آب جو ريزند و بخورند .
10 - داروى تركيبى زير نيز خوب است .
نسخه :
كاسنى بيابانى خشكيده ، يك درهم . بزر مرو خوش يك درهم و نيم . آرد شنبليله يك درهم . با وزن سه اوقيه از شير الاغ با شكر شيرين شده بخورند .
داروهاى تناولى در علاج دمل كبد كه بازكننده ، نرمىبخش و تقويتى باشند عبارتند از :
خاراگوش ، زعفران ، سنبل ، بيخ گياه عود الصليب ، بيخ آويشم ، بيخ روناس ، مصطكى ، هر دو نوع سنبل ( سنبلان ) ، ثمر گياه پنج انگشت ، افشرهء مشكانيه و ريشهء لوفا ( قنطوريون ) .
روغنها : روغن سنبل رومى ، روغن درختچهء مصطكى و روغن سوسن .
داروهاى گذاشتنى بر كبد كه در اين حالت مفيدند عبارتند از :
هر ضمادى كه آرد و شاهافسر ، بابونه ، بيخ سوسن ، پونه ، ريشهء خطمى ، انجير ، مويز ، خمير مايهزده ، پياز برشته و روغن بزر ، در آنها وارد است .
اگر نياز به ضماد تأثيربخشى داشتى :
آرد جو ، بورك ، چلغوز كبوتر ، پونه ، سقز درخت بنه ، زفت ، خاكهء كوبيدهء كندر ، و امثال آن را درهم ريز و بسرش و آن را بر كبد بيمار بگذار !
هرگاه بيمار احساس كرد كه دمل دارد مىرسد ، اين دستورات را مراعات نمايد :
1 - بر كبد بخوابد .