2 - زمين
مسأله 184 - زمين با چند شرط كف پا وته كفش نجس را پاك مى كند : أول
آنكه زمين پاك باشد : دوم آنكه نجاست از راه رفتن نجس حاصل شده باشد
سوم آنكه بنا بر احتياط وجوبي خشك باشد : چهارم آنكه اگر عين نجس مثل
خون وبول ، يا متنجس مثل گلى كه نجس شده در كف پا وته كفش باشد ، به واسطه
راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بر طرف شود ، ونيز زمين بايد خاك يا سنگ يا
آجر فرش ومانند اينها باشد ، وبا راه رفتن روى فرش وحصير وسبزه ، كف پا وته
كفش نجس پاك نمى شود .
مسأله 185 - كف پا وته كفش نجس ، به واسطه راه رفتن روى آسفالت وروى
زمينى كه با چوب فرش شده پاك نمى شود .
مسأله 186 - براي پاك شدن كف پا وته كفش لازم نيست پانزده ذراع يا
بيشتر راه بروند بلكه همين قدر كه نجاست بر طرف شود كافى است . اگر چه به
كمتر از پانزده ذراع يا ماليدن پا به زمين ، نجاست بر طرف شود .
مسأله 187 - لازم نيست كف پا وته كفش نجس ، تر باشد بلكه اگر خشك هم
باشد به راه رفتن پاك مى شود .
مسأله 188 - بعد از آنكه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك شد ،
مقدارى از أطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مى شود پاك مى گردد .
مسأله 189 - كسى كه با دست وزانو راه مى رود ، اگر كف دست يا زانوى أو
نجس شود ، با راه رفتن پاك نمى گردد . وهمچنين است ته عصا وته پاى مصنوعى
ونعل چهارپايان وچرخ اتومبيل ودرشگه ومانند اينها .
مسأله 190 - اگر بعد از راه رفتن ، بو يا رنگ يا ذره هاى كوچكى از نجاست كه
ديده نمى شود ، در كف پا يا ته كفش بماند اشكال ندارد .