دو ركعت بخواند ، نماز احتياط باطل مى شود ، وبايد دوباره نماز احتياط را
بخواند .
مسأله 1235 - موقعى كه مشغول نماز احتياط است اگر در يكى از كارهاى آن
شك كند ، چنانچه محل آن نگذشته ، بايد بجا آورد واگر محلش گذشته ، بايد
به شك خود اعتنا نكند ، مثلا اگر شك كند كه حمد خوانده يا نه ، چنانچه به ركوع
نرفته بايد بخواند ، واگر به ركوع رفته بايد به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1236 - اگر در شماره ركعتهاى نماز احتياط شك كند ، چنانچه طرف
بيشتر شك ، نماز را باطل مى كند ، بايد بنا را بر كمتر بگذارد واگر طرف بيشتر
شك نماز را باطل نمى كند ، بايد بنا را بر بيشتر بگذارد ، مثلا موقعى كه مشغول
خواندن دو ركعت نماز احتياط است ، اگر شك كند كه دو ركعت خوانده يا سه
ركعت ، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل مى كند ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت
خوانده واگر شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت ، چون طرف بيشتر شك
نماز را باطل نمى كند ، بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است .
مسأله 1237 - اگر در نماز احتياط چيزى كه ركن نيست سهوا كم يا زياد شود ،
سجده سهو ندارد .
مسأله 1238 - اگر بعد از سلام نماز احتياط شك كند كه يكى از اجزاء يا
شرايط آن را بجا آورده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .
مسأله 1239 - اگر در نماز احتياط ، تشهد يا يك سجده را فراموش كند بايد
بعد از سلام نماز ، آن را قضا نمايد .
مسأله 1240 - اگر نماز احتياط وقضاى يك سجده يا قضاى يك تشهد يا دو
سجده سهو بر أو واجب شود مختار است در مقدم داشتن هر كدام آنها .
مسأله 1241 - حكم گمان در ركعات نماز مثل حكم يقين است ، مثلا اگر
انسان گمان دارد كه نماز را چهار ركعت خوانده ، نبايد نماز احتياط بخواند
وحكم گمان در افعال حكم شك است مثلا اگر گمان دارد ركوع كرده چنانچه
توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 220
مساهمون: السيد محمد صادق الروحاني
ص٢٢٠