تمهيد الأصول في علم الكلام ( تمهيد الاصول در علم كلام اسلامى ) ( فارسى ) — صفحة 265

و خداوند برتر از همه چيز فرموده است : « فَتَبارَكَ اللَّهُ أَحْسَنُ الْخالِقِينَ » پس خالق ديگرى ، جز خودش را ثابت كرده است . پس اگر بگويند : سخن خدا را به چه چيز وصف مىكنيد ؟ خواهيم گفت : فرو فرستاده شده است ؛ زيرا خداوند فرموده است : « إِنَّا أَنْزَلْناهُ فِي لَيْلَةٍ مُبارَكَةٍ » و نيز آن را « منزول » مىگوئيم ؛ زيرا خداوند فرموده است : « نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ » و آن را مجعول مىگوئيم ؛ زيرا خدا فرموده است : « إِنَّا جَعَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا » و نيز آن را « محدث » مىگوئيم : زيرا خدا فرموده است : « ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنْ رَبِّهِمْ مُحْدَثٍ إِلَّا اسْتَمَعُوهُ » و آنچه از آن اراده شده قرآن است ، به دليل اين كه فرموده است : « إِلَّا اسْتَمَعُوهُ وَ هُمْ يَلْعَبُونَ » ، و اين جز در خور قرآن نيست . و باز قرآن را عربى وصف مىكنيم براى اين كه خداوند فرموده است : « بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ » اما لفظهائى را كه معنى ناروائى از آن به ذهن