فَمِنْهُمْ مَنْ قَضى نَحْبَهُ وَ مِنْهُمْ مَنْ يَنْتَظِرُ
« 1 »
( برخى به شهادت رسيدند و برخى در انتظارند ) پروردگارا بهشت را جايگاه ما و آنان قرار ده و ما و آنان را در سراى رحمت خويش گرد آور و آرزوى ما را كه رسيدن به پاداش ذخيره شده توست برآور . « 2 »
بنابر اين وى از شهيدان قيام حسينى است كه در كوفه به شهادت رسيد و در زمره شهيدان كربلا به شمار نمىآيد ، ولى در پاداش و منزلت آنان شريك است . از اين رو در دو زيارت ناحيه مقدسه و رجبيه بر وى درود فرستاده شده است . « 3 »
آنچه در مناقب آمده كه قيس حامل نامه امام حسين عليه السلام از كربلا به سليمان بن صرد و مسيب بن نجبه و رفاعة بن شداد و عبدالله بن وال و ديگران بوده است درست نيست .
چرا كه وى پيش از ورود امام عليه السلام به كربلا كشته شد . « 4 »
آرى ، قيس بن مسهر پيك اصلى ميان مكه و كوفه و يا به بيان دقيقتر ميان امام حسين عليه السلام و مسلم بود . امام عليه السلام در نيمه رمضان او را همراه مسلم فرستاد ؛ و بر فرض درستى وقوع رويداد تنگه بطن خبت مسلم نيز او را نزد امام عليه السلام فرستاد ؛ و سپس او پاسخ امام را براى مسلم برد . پس از آن « هنگامى كه مسلم اتفاق مردم كوفه بر بيعت با حسين عليه السلام را ديد ، موضوع را براى آن حضرت نوشت و نامه را همراه قيس فرستاد و عابس شاكرى و غلامشان شوذب را با وى همراه ساخت . آنان به مكه آمدند و با امام عليه السلام همراه شدند و با وى آمدند » « 5 » بار ديگر امام عليه السلام در هشتم ذىحجه يا پس از آن ، قيس را از بطن رمه گسيل داشت .
هامش
( 1 ) - احزاب ( 33 ) ، آيه 23 .
( 2 ) - ابصار العين ، ص 112 - 114 .
( 3 ) - ر . ك . تنقيح المقال ، ج 2 ، ص 34 .
( 4 ) - ر . ك . قاموس الرجال ، ج 8 ، ص 550 ؛ بحار ، ج 44 ، ص 381 - 382 .
( 5 ) - تاريخ طبرى ، ج 3 ، ص 277 ؛ ابصار العين ، ص 112 .