ديدار امام عليه السلام با فوجهاى فرشتگان و مؤمنان جن
علامهء مجلسى در كتاب بحار ، به نقل از كتاب مقتل سيد محمد بن ابىطالب موسوى گويد : شيخ ما ، مفيد ، با اسنادى كه به اباعبدالله عليه السلام مىرسد ، گويد : هنگامى كه اباعبدالله از مدينه حركت كرد ، دستههاى منظمى از فرشتگان نشاندار يا نيك خلق خنجر به دست و سوار بر اسبان بهشتى آمدند و بر آن حضرت سلام كردند و گفتند : اى حجت خداوند بر مردم پس از جد ، پدر و برادرش ، خداوند سبحان در جاهاى فراوانى جدت را به وسيلهء ما يارى داد و اينك ما را به يارى تو فرستاده است .
حضرت به آنان فرمود : وعدهگاهم قتلگاه و جايى است كه در آن به شهادت مىرسم و آن كربلاست ، چون بدانجا وارد شدم ، نزد من بياييد .
گفتند : اى حجت خداوند ، فرمان بده كه گوش به فرمانيم . آيا بيم دشمن نمىرود كه شما را همراهى كنيم ؟
گفت : آنان را بر من راهى نيست و تا رسيدن به جايگاهم گزندى بهمن نتوانند رسانيد .
به دنبال آن دستههايى از مسلمانان جن آمدند . . .
گفتند : اى سرور ما ، ما از شيعيان و ياران شماييم . آنچه خواهى فرمان بده كه اگر بفرمايى تا در همين جا هستى همهء دشمنانت را به قتل برسانيم ، فرمانتان اجرا مىشود .
حسين عليه السلام براى آنان طلب پاداش نيكو كرد و فرمود : آيا كتاب نازل شده بر جدم رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم را نخواندهايد كه مىفرمايد :
« أَيْنَما تَكُونُوا يُدْرِكْكُمُ الْمَوْتُ وَ لَوْ كُنْتُمْ فِي بُرُوجٍ مُشَيَّدَةٍ »
« 1 » و مىفرمايد :
« لَبَرَزَ الَّذِينَ كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقَتْلُ إِلى مَضاجِعِهِمْ »
« 2 » آنگاه كه من در جايگاهم ايستادم ، اين مردمان نگونبخت گرفتار چه چيزى مىشوند ؟ و به چه وسيله آزمايش مىگردند ؟ و چه كسى در جوار قبر من در كربلا سكونت خواهد گزيد ؟ در حالى كه خداوند در روز گسترانيدن زمين آن را برگزيد و پناهگاه شيعيان ما قرار داد و در دنيا و
هامش
( 1 ) - [ نساء ( 4 ) ، آيه 78 ] ؛ هر كجا باشيد ، شما را مرگ در مىيابد ؛ هر چند در برجهاى استوار باشيد .
( 2 ) - [ آل عمران ( 3 ) ، آيه 154 ] ؛ بگو : « اگر شما در خانههاى خود هم بوديد ، كسانى كه كشته شدن بر آنها نوشته شده ، قطعاً [ با پاى خود ] به سوى قتلگاههاى خويش مىرفتند » .