« 1 » او ، از جمله كسانى بوده كه قبل از آغاز نبرد ، حضور امام حسين عليه السّلام شرفياب شد و در نخستين حمله ، به مبارزه پرداخت و زخمى شد و از اسب به زمين افتاد . در حدائق الورديه مىگويد : سوّار بن منعم ، تا زمانى كه از اسب به زير افتاد ، مبارزه نمود ، او را اسير كرده نزد عمر سعد بردند . وى خواست او را به قتل برساند ، قبيلهاش واسطه شدند ، با همان جراحات نزد آنان باقى ماند و شش ماه بعد به شهادت رسيد « 2 » . به گفتهء برخى تاريخ‌نگاران : وى در اسارت ماند تا به شهادت نايل شد و وساطت نزديكان او صرفا براى رهايى او از كشتن صورت گرفت و عبارتى كه از حضرت در زيارت ناحيهء مقدسه آمده ، حاكى از همين معناست ؛ آنجا كه فرمود : « السّلام على الجريح المأسور ، سوّار بن أبى عمير النهمى » كه مىتوان اين عبارت را بر اسارت وى در همان آغاز نبرد ، حمل نمود .