اللَّهِ تَوْبَةً نَصُوحاً
« 1 » و
تُوبُوا إِلَى اللَّهِ جَمِيعاً أَيُّهَا الْمُؤْمِنُونَ
« 2 » و
اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ ثُمَّ تُوبُوا إِلَيْهِ
« 3 » و
مَنْ لَمْ يَتُبْ
« 4 »
فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ؛
اى كسانى كه ايمان آوردهايد به پيشگاه خدا توبهاى خالص نماييد ، اى اهل ايمان همه به پيشگاهم توبه نماييد . . . و از پروردگارتان طلب آمرزش نماييد و سپس به پيشگاهش توبه كنيد . . . و آنانكه توبه نكنند ، ستمكارند و آيات ديگرى از اين قبيل .
3 - همهء مسلمانان بر اين مسأله اجماع و اتفاق داشته بلكه ضرورت دين ، چنين وجوبى را ايجاب مىكند .
4 - كلينى از امام صادق عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : « لا و اللّه لا يقبل شيئا من طاعته على الاصرار على شيى من معاصيه ؛ « 5 » به خدا سوگند ! كسى كه بر نافرمانى خدا اصرار داشته باشد ، ذرّهاى از اطاعت وى پذيرفته نخواهد شد . »
5 - نيز از آن حضرت روايت كرده كه فرمود : « لا صغيرة مع الاصرار و لا كبيرة مع الاستغفار ؛ « 6 » آنكس كه اصرار بر گناه داشته باشد ، كوچك بودن گناه معنا ندارد و اگر كسى استغفار كند ، گناه بزرگى برايش باقى نمىماند . » از امام باقر عليه السّلام روايت شده كه فرمود :
« الاصرار ان يذنب الذنب فلا يستغفر و لا يحدّث نفسه بتوبة ؛ « 7 » اصرار بر گناه يعنى فرد مرتكب گناه مىشود و استغفار نمىكند و خويشتن را به توبه وانمىدارد . »
6 - همچنين از آن بزرگوار روايت كرده كه فرمود : « و اللّه ما ينجو من الذنب الّا من اقرّ به قال : كفى بالندم توبة ؛ « 8 » به خدا سوگند ! هيچكس جز با اقرار به گناه از آن رهايى نمىيابد و فرمود : پشيمانى همان بس كه فرد توبه نمايد . »
7 - نيز از امام باقر عليه السّلام روايت كرده كه فرمود : « و اللّه ما اراد اللّه من الناس الّا خصلتين ان يقرّوا له بالنعم ، فيزيدهم و بالذنب ، فيغفرها لهم ؛ « 9 » به خدا سوگند ! خداوند از مردم تنها دو ويژگى خواسته است يكى به نعمتهاى الهى اقرار كنند و خداوند آنها را فزونى بخشد و
هامش
( 1 ) . تحريم ، آيهء 8 .
( 2 ) . نور ، آيهء 31 .
( 3 ) . هود ، آيهء 90 .
( 4 ) . حجرات ، آيهء 11 .
( 5 ) . كافى ج 2 ص 288 .
( 6 ) . همان ، ج 2 ص 288 .
( 7 ) . همان ، ج 2 ص 288 .
( 8 ) . همان ، ج 2 ، ص 426 .
( 9 ) . همان ، ج 2 ، ص 426 .