باب نهم : كسب روزى
در اين باب ، تلاش براى به دست آوردن روزى و كسب معاش و تجمّل و نظير آن را كه صوفىها باطل و بيهوده دانسته و مردم را از آن بازمىدارند ، مورد ارزيابى قرار خواهيم داد و بر مشروعيّت و رجحان آن دوازده دليل قابل ارائه است .
1 - آيات شريفهء قرآن مانند :
فَإِذا قُضِيَتِ الصَّلاةُ فَانْتَشِرُوا فِي الْأَرْضِ وَ ابْتَغُوا مِنْ فَضْلِ اللَّهِ ؛
« 1 » هرگاه نماز پايان پذيرفت شما ( آزاد هستيد ) در زمين پراكنده شويد و در طلب فضل خدا برآييد نيز
هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً ؛
« 2 » او ( خدا ) كسى است كه همهء آنچه را در زمين است براى شما آفريد .
همچنين آيهء شريفهء
وَ لا تَنْسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيا ؛
« 3 » بهرهء خويش را از دنيا فراموش مكن و نيز فرمود :
قُلْ مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبادِهِ وَ الطَّيِّباتِ مِنَ الرِّزْقِ قُلْ هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا ؛
« 4 » بگو چه كسى زينتهاى الهى و روزىهاى پاكيزهاى را كه براى بندگانش آفريده بر آنان حرام كرده است ، بگو : اين نعمتها اختصاص به اهل ايمان دارد و فرمود :
فَامْشُوا فِي مَناكِبِها وَ كُلُوا مِنْ رِزْقِهِ ،
« 5 » بر شانههاى آن راه برويد و از روزىهاى خداوند بخوريد
2 - در كسب روزى بايد از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و ساير ائمه و پيامبران عليهم السّلام پيروى نمود زيرا آن بزرگواران همواره درپى كسب روزى بودند بهگونهاى كه با دسترنج خود گذران زندگى مىكردند و براى به دست آوردن روزى ، برخى به تجارت و بازرگانى و بعضى به شبانى مىپرداختند .
هامش
( 1 ) . جمعه ، آيهء 10 .
( 2 ) . بقره ، آيه 29 .
( 3 ) . قصص ، آيهء 77 .
( 4 ) . اعراف ، آيهء 32 .
( 5 ) . ملك ، آيهء 15 .