نَخيلٍ وَأَعْنابٍ وَفَجَّرْنا فيها مِنَ
باغهائى از نخلها و انگورها قرار داديم و چشمههائى در آن جارى
الْعُيُونِ ( 34 ) لِيَأْكُلُوا مِنْ ثَمَرِهِ وَما عَمِلَتْهُ أَيْديهِمْ أَفَلا
ساختيم * تا از ميوه آن و دسترنج خويش بخورند آيا
يَشْكُرُونَ ( 35 ) سُبْحانَ الَّذي خَلَقَ الْأَزْواجَ كُلَّها مِمَّا
سپاسگزارى نمىكنيد * پاك و منزه است خدائى كه جفتها را آفريد از آنچه
تُنْبِتُ الْأَرْضُ وَمِنْ أَنْفُسِهِمْ وَمِمَّا لايَعْلَمُونَ ( 36 )
زمين مىروياند و از خودشان و از آنچه نمىدانند *
وَآيَةٌ لَهُمُ اللَّيْلُ نَسْلَخُ مِنْهُ النَّهارَ فَإِذا هُمْ مُظْلِمُونَ ( 37 )
و نشانهاى براى ايشان شب است كه ما روز را از آن برگرفته و ناگهان همه جا در تاريكى فرو مىرود *
وَالشَّمْسُ تَجْري لِمُسْتَقَرٍّ لَها ذلِكَ تَقْديرُ الْعَزيزِ
و خورشيد نيز در قرارگاه خود در حركت است ، اين تقدير و اندازهگيرى دقيق و منظّم خداوند مقتدر
الْعَليمِ ( 38 ) وَالْقَمَرَ قَدَّرْناهُ مَنازِلَ حَتَّى عادَ
دانا است * و براى ماه منزلگاههائى نهادهايم ( كه بعد از طى كردن آنها ) سرانجام مانند شاخهء
كَالْعُرْجُونِ الْقَديمِ ( 39 ) لَاالشَّمْسُ يَنْبَغي لَها أَنْ تُدْرِكَ
خشكيدهء خميده خرما باز مىگردد * نه خورشيد را مىسزد كه
الْقَمَرَ وَلَا اللَّيْلُ سابِقُ النَّهارِ وَكُلٌّ في فَلَكٍ
ماه را درك كند و به آن برسد ، و نه شب پيشى گيرنده است بر روز و هر يك در مدارى معين در
يَسْبَحُونَ ( 40 ) وَآيَةٌ لَهُمْ أَنَّا حَمَلْنا ذُرِّيَّتَهُمْ فِى الْفُلْكِ
حركت و شناورند * نشانهاى ديگر براى ايشان آن است كه ما فرزندانشان را در كشتىهائى پر از
الْمَشْحُونِ ( 41 ) وَخَلَقْنا لَهُمْ مِنْ مِثْلِهِ ما يَرْكَبُونَ ( 42 )
بار حمل كرديم * و مركبهاى ديگرى همانند آن براى ايشان آفريدهايم كه بر آن سوار مىشوند *
وَإِنْ نَشَأْ نُغْرِقْهُمْ فَلا صَريخَ لَهُمْ وَلا هُمْ يُنْقَذُونَ ( 43 )
و اگر بخواهيم ايشان را غرق مىسازيم كه فريادرسى بر ايشان نباشد و رهائى نيابند *
إِلّا رَحْمَةً مِنَّا وَمَتاعاً إِلى حينٍ ( 44 ) وَإِذا قيلَ لَهُمُ اتَّقُوا
مگر رحمت ما از آنان دستگيرى كند و تا مدتى بهرهمند گردند * و هنگامى كه به ايشان گفته شود : از آنچه
ما بَيْنَ أَيْديكُمْ وَما خَلْفَكُمْ لَعَلَّكُمْ تُرْحَمُونَ ( 45 ) وَما
پيشرو داريد و پشت سر شما است بهراسيد وتقوا پيشه كنيد شايد مورد رحمت الهى قرار گيريد ( نشنوند ) *
تَأْتيهِمْ مِنْ آيَةٍ مِنْ آياتِ رَبِّهِمْ إِلّا كانُوا عَنْها
و هيچ آيت و نشانه از نشانههاى پروردگار براى ايشان ظاهر نگردد جز اينكه از آن
مُعْرِضينَ ( 46 ) وَإِذا قيلَ
منتخب الصحيفة الرضوية (منتخب صحيفه رضويه) (فارسى) — صفحة 18
مساهمون: سيد مرتضى مجتهدى سيستانى
ص١٨