فانى و پايان پذير است و بين عذاب خداوند كه دائمى و هميشهگى است هيچ فرق نگذارده ، چون كه تميزش كم و قدرت ايمان او اندك است . خداوند اذيت و آزار مردم را « فتنه » ناميده به منظور مشقت و رنجهايى است كه در آن مشاهده مىشود .
وَ لَئِنْ جاءَ نَصْرٌ مِنْ رَبِّكَ
: اى پيامبر اگر يارى و نصرت خدا برسد و مؤمنين پيروز شده ، دولت و حكومت اولياء خدا بر كافرين سلطنت پيدا كند .
لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ
: اين ضعيفان در ايمان و منافقين كه وصف آنان گفتيم بمؤمنين مىگويند البته ما با شما بوده و براى پيروزى بر دشمن با شما كمك مىكرديم ، اما منظور آنان طمع در اموال جنگى است تا بهرهاى نصيب آنها شود .
سپس خداوند شديداً تكذيبشان نموده مىفرمايد :
أَ وَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِما فِي صُدُورِ الْعالَمِينَ
: آيا خداوند آگاهتر نيست به آنچه در سينههاى جهانيان است از ايمان و نفاق آنها ، بنا بر اين گفتار دروغين آنان بر خدا پوشيده نيست .