گردد ، و اگر باز ( بدون توبه ) گناه ديگرى كند آن سياهى زيادتر مىشود تا جايى كه بر قلبش غالب و فراگير گردد و ديگر رستگار نگردد .
11 - محمد بن مسلم گويد : امام باقر عليه السلام فرمود : بنده از خداوند حاجتى را مسألت مىكند و شان خداوند است كه حاجت او را در مدت كم و يا زياد روا كند ، در اين ميان بنده مرتكب گناه مىشود ( و از فيض خدا محروم مىگردد ) و خداوند به فرشتهاى ( كه مامور اين كار است ) دستور مىدهد : حاجت او را بر نياور و محرومش كن زيرا كه او بر ناخشنودى من دامن زد و در نتيجه از فيض من محروم شد .
12 - امام صادق عليه السلام فرمود : انسان در اثر گناهى كه انجام مىدهد از نماز شب محروم مىشود . همانا كردار زشت در ( دگرگون كردن ) صاحبش كاريتر و سريعتر از اثر چاقو در گوشت است .
13 - و نيز فرمود : هر كه قصد كار بدى را كرده است ( بكوشد ) آن را انجام ندهد ، بسا مىشود كه بندهاى مرتكب گناهى مىشود و خداوند آن را مىبيند و مىگويد : سوگند به عزت
جهاد النفس ( فارسى ) — صفحة 174
مساهمون: الحر العاملي
ص١٧٤