چيزهايى را مىگويد كه مىداند رهايش نمىكنند ( و متقابلًا به او بر مىگردانند ) ، چنين كسى نسبت به سخن خود و سخن ديگران در بارهاش ، لاابالى و بى باك است .
13 - ابو حمزه ثمالى گويد : شنيدم كه امام باقر عَلَيْهِ السَّلَامُ مىفرمود :
زودرسترين خيرات از جهت پاداش ، نيكى ( به افراد ) است ؛ و سريعترين شرها از جهت مجازات و عقوبت ، ظلم و ستم مىباشد . و براى انسان همين عيب نابينايى كفايت مىكند كه عيبهاى مردم را ببيند ، ولى در برابر عيبهاى خود ما بينا باشد ، يا آنكه مردم را عيبجويى نمايد بر عيبى كه مبتلاى آن است و توان گريز از آن را ندارد ؛ و اين كه همنشين خود را به نوعى اذيّت و آزار دهد كه هيچ سود و نفعى برايش نباشد .
14 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :
يك نفر بيابان نشين بر رسول خدا صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ وارد شد و گفت : اى رسول خدا ! مرا توصيه و نصيحت فرما .
فرمود : بلى ، تو را به حفظ و كنترل ما بين دو استخوان چانه ( دهان و زبان ) و ما بين دو پايت ( عورت ) سفارش مىكنم « 1 » .
15 - امام صادق عَلَيْهِ السَّلَامُ فرمود :
همانا خداوند متعال به حضرت موسى عَلَيْهِ السَّلَامُ وحى نمود : بعضى از اصحاب تو عليه تو سخن چينى و بد گويى مىكنند ، از او دورى كن .
موسى عَلَيْهِ السَّلَامُ گفت : اى پروردگار ! او را نمىشناسم ، مرا آگاه نما تا بشناسم .
خداوند پاسخ داد : اى موسى ! من او را براى نمّامى و سخن چينى ، بدگويى كردم و تو
هامش
( 1 ) . احتمالًا منظور حضرت : رعايت خوردنيها و گفتههاى گوناگون ؛ و از عورت ، استفادههاى آن باشد .