فرمود : اى مردم هركس خورشيد را گم كند بايد به ماه درآويزد و هركس ماه را گم كند بايد به دو ستارهء قطبى درآويزد . جابر گفته كه من و ابو ايّوب انصارى و انس بن مالك برخاستيم و گفتيم : اى رسول خدا خورشيد كيست ؟ فرمود : منم . آنگاه براى ما مثال زد و فرمود : همانا خداوند و الا ما را آفريد و به منزلهء ستارگان آسمان قرارمان داد كه هرگاه ستارهاى نهان شود ستارهاى ديگر طلوع كند . و من خورشيدم كه وقتى مرا بردند بايد به ماه درآويزيد . ما گفتيم : ماه كيست ؟ فرمودند : برادرم جانشين و وزير و اداكنندهء بدهىام و پدر فرزندانم و جانشينم در خاندانم على بن ابى طالب . ما عرض كرديم : و آن دو ستارهء قطبى چه كسانى هستند ؟ فرمودند :
حسن و حسين [ عليهما السّلام ] سپس مدّت درازى مكث كرده ، فرمودند : فاطمه همان ستارهء بامداد [ ناهيد ] است و خاندانم به همراه قرآن و قرآن به همراه ايشان است ، از هم جدا نمىشوند تا در كنار آن حوض بر من وارد شوند .
[ 1029 - وقتى بيمار خوب مىشود و آنگاه نه نيكى مىكند و نه از گناه خود دست برمىدارد فرشتگان همديگر را ديدار مىكنند و مىگويند ]
[ 1132 ] 39 - قاسم بن بهرام روايت كرده كه حضرت صادق عليه السّلام فرمودند : وقتى بنده بيمار مىشود و سپس بهبودى مىيابد و آنگاه نه نيكى مىكند و نه از بدى دست مىكشد فرشتگان همديگر را ديدار مىكنند - مقصود نگاهبانان او هستند - و مىگويند : فلانى را درمان كرديم ولى دوا او را سودى نبخشيد .
[ 1030 - تفسير قول خداوند : ( فَما لَنا مِنْ شافِعِينَ )
]
[ 1133 ] 40 - حسين بن صالح گفت : از حضرت صادق عليه السّلام شنيدم كه فرمودند : جايگاه دوست