تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الأمالي ( فارسى ) — صفحة 155

مساهمون:

ص١٥٥
اى رسول خدا من بازمىگردم تا شما مرا به دست خودت ببندى ، چنان‌كه بسته بودند . آنگاه حضرت از او پيمان گرفت كه حتما بازگردد و سپس رهايش كرد . آن‌گاه اندكى نگذشت كه بازگشت درحالىكه سينه از شير خالى شده بود . پس رسول خدا او را چنان‌كه بود ، بست و سپس پرسيد : اين صيد از آن كيست ؟ گفتند : اين صيد از آن بنى فلان است . آن‌گاه آنان به خدمت پيامبر آمدند كسى كه آن آهو را صيد كرده بود شخصى منافق بود كه [ در اثر اين كار شگفت‌انگيز ] از نفاقش دست كشيد و مسلمانى نيكو شد . آن‌گاه پيامبر گرامى با او دربارهء فروش آن سخن گفت تا آن را از او بخرد . او گفت : پدر و مادرم به فدايت به خاطر پيامبر خدا من آن را رها مىكنم . رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله فرمودند : اگر آنچه را شما از مرگ مىدانيد چارپايان بدانند هيچ كدام از شما حيوان پرگوشتى نمىخوريد .

[ 921 - استصحاب نام‌گذارى به اسماء انبياء ]

[ 1012 ] 18 - اصبغ بن نباته روايت كرده كه على بن ابى طالب عليه السّلام فرمودند : هر خاندانى كه نام پيامبرى در ميانشان باشد ، خداوند عزّتمند فرشته‌اى را به سويشان مىفرستد تا آنان را در صبح و شام تجليل كند .

[ 922 - قول رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله در مورد نيت مؤمن ]

[ 1013 ] 19 - فضيل بن يسار گفته است : از حضرت باقر عليه السّلام شنيدم و حضرت صادق از پدرشان به نقل از حضرت سجّاد از پدرشان برايم روايت كردند كه على بن ابى طالب عليه السّلام فرمودند : از رسول خدا صلّى اللّه عليه و إله شنيدم كه مىفرمودند : نيّت مؤمن رساتر از عمل او است . و همچنين نيّت گناهكار .