تخطي إلى المحتوى الرئيسي

الأمالي ( فارسى ) — صفحة 125

مساهمون:

ص١٢٥
همانا حسين بن على عليه السّلام در نزد پروردگارش به محل لشكرگاهش و شهدايى كه همراه او [ به مقام قرب الهى ] فرود آمدند و به زائرينش مىنگرد و او به حال و نام و نام پدرانشان و به درجات و جايگاه هريك در نزد خداوند شكوهمند از يكى از شما نسبت به فرزندش آگاه‌تر است و او هركس را كه برايش بگريد مشاهده مىكند و از خدا مىخواهد كه بر او ببخشايد و از پدرانش عليهم السّلام مىطلبد كه برايش طلب بخشش نمايند و مىفرمايد : اگر زيارت‌كننده من مىدانست كه خداوند چه چيزهايى برايش فراهم ساخته است هرآينه شادمانىاش بيش از بىتابىاش بود و همانا زائر حسين [ از سفرش ] باز مىگردد درحالى كه هيچ گناهى بر او نوشته نشده است . [ 75 ] 44 - امام سجاد عليه السّلام از جدش روايت مىكند كه فرمود : سزاوار نيست كه چشم با ايمانى مشاهده كند كه نافرمانى خدا مىشود و برهم نهاده شود تا آن گناه [ به پايان برسد ] و تغيير يابد .

[ 71 - كلام حضرت على عليه السّلام زمانى كه از قبرستان مىگذشت ]

[ 76 ] 45 - امام صادق عليه السّلام مىفرمايد : امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السّلام از كنار گورستان مىگذشت . پس بر ايشان سلام كرد سپس فرمود : سلام بر شما اى اهل قبر و خاك . بدانيد كه در خانه‌هايتان پس از شما سكنى گزيدند و ثروت‌هايتان پس از شما تقسيم شد و همسران پس از شما به ازدواج [ ديگران ] درآمدند . اين خبرهاى نزد ماست ، شما چه خبرى داريد ؟ پس ندا دهنده‌اى از سوى قبرها كه صدايش شنيده مىشد و خود ديده نمىشد ، ندا در داد : سلام و رحمت و بركت خدا بر تو اى امير مؤمنان ، امّا خبرى كه نزد ماست اينكه آنچه را عمل نموده بوديم يافتيم و به خاطر آنچه از پيش فرستاده بوديم سود برديم .