عصمت پيامبران
شيخ صدوق - كه تربتش پاك باد - مىفرمايد : باور ما بر اين است كه پيامبران و فرستادگان الهى و امامان عليهم السّلام از گناه و پليدى سرپيچى نمىكنند و آنچه را كه فرمان يافتهاند انجام مىدهند . هركه عصمت و پاكى اين بزرگواران را انكار كند دربارهء آنان جهل ورزيده است و همچنين باور ما بر اين است كه اين بزرگواران داراى هرگونه كمال و دانشاند و هيچ نقص و كاستى و نادانىاى در وجودشان نيست . « 2 » شيخ صدوق رحمه اللّه در كتاب « امالى » روايتى را نقل فرموده است كه ابا صلت هروى گويد : مأمون عالمان مسلمان و يهودى و مسيحى و زرتشتيان و صائبين را گرد هم آورد و امام رضا عليه السّلام را نيز دعوت كرد تا در مجلس حضور يابد . على بن جهم از ميان همگان برخاست و به امام عليه السّلام گفت : اى فرزند پيامبر خدا ، آيا عصمت پيامبران را مىپذيرى ؟ فرمود : آرى . آنگاه على بن جهم گفت : پس دربارهء اين آيات قرآنكه دربارهء گناهان پيامبران است چه مىگويى ؛ آنجا كه خداوند مىفرمايد : « وَ عَصى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوى ؛ « 3 » و آدم از امر پروردگارش سرپيچى كرد و گمراه شد » . « وَ ذَا النُّونِ إِذْ