فصل پنجم : قربانى نمودن اسماعيل
خداوند مىفرمايد :
« وَ قالَ إِنِّي ذاهِبٌ إِلى رَبِّي سَيَهْدِينِ رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ فَبَشَّرْناهُ بِغُلامٍ حَلِيمٍ فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قالَ يا بُنَيَّ إِنِّي أَرى فِي الْمَنامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانْظُرْ ما ذا تَرى قالَ يا أَبَتِ افْعَلْ ما تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِنْ شاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ فَلَمَّا أَسْلَما وَ تَلَّهُ لِلْجَبِينِ وَ نادَيْناهُ أَنْ يا إِبْراهِيمُ قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيا إِنَّا كَذلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ
« 1 »
إِنَّهُ مِنْ عِبادِنَا الْمُؤْمِنِينَ وَ بَشَّرْناهُ بِإِسْحاقَ نَبِيًّا مِنَ الصَّالِحِينَ وَ بارَكْنا عَلَيْهِ وَ عَلى إِسْحاقَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِهِما مُحْسِنٌ وَ ظالِمٌ لِنَفْسِهِ مُبِينٌ
« 2 » ؛ ابراهيم گفت : همانا من به سوى پروردگار خويش روندهام كه او مرا راه خواهد نمود . پروردگارا ، مرا فرزندى از نيكان و شايستگان ببخش . پس او را به پسرى بردبار مژده داديم و چون پسر به حد كار و كوشش با وى رسيد ابراهيم به او گفت : اى پسركم ! من در خواب مىبينم كه گلوى تو را مىبرم بنگر كه رأى تو چيست ؟ گفت : اى پدر ، آنچه فرمان يافتهاى انجام ده كه اگر خدا خواهد مرا از شكيبايان خواهى يافت ، پس چون هردو فرمان خدا را گردن نهادند و او را بر پيشانى بيفكند او را ندا داديم
Footnote
( 1 ) . سوره صافات / 99 تا 105 .
( 2 ) . سوره صافات / 111 تا 113 .