[ 5 ] به طور كلى علم به حقيقت هر علتى اولى ، مقدمتر و شديدتر از علم به حقيقت معلول آن علت است . همچنين علم به حقيقت هر جوهرى شديدتر از علم به حقيقت هر عرضى است و نيز اين علم به خصوص حقيقت عرضى كه قائم به آن جوهر است ، نه هر عرضى ، اولويت و تقدم دارد . بايد دانست كه اطلاق علم بر فعل ، انفعال و اضافه ، مانند تعليم ، تعلم و عالميت به نحو اشتراك لفظى و يا به نحو مجاز مىباشد .
ترجمه و شرح نهاية الحكمة ( فارسى ) — صفحه 190
پدیدآورندگان: السيد محمدحسين الطباطبائي
ص۱۹۰