49 . امام على عليه السلام : پيامبر خدا ، قبض روح شد ، در حالى كه سرش بر سينهء من بود و جانش در كف دستم روان شد و آن را بر صورتم كشيدم و غسل او را عهدهدار شدم و فرشتگان ، ياورم بودند . در و ديوار خانه ضجّه مىزدند ، فرشتگانى فرود مىآمدند و گروهى ديگر به آسمان مىرفتند . صداى همهمهء آنان [ لحظهاى ] از گوشم قطع نشد كه بر او درود مىفرستادند تا آن كه او را در آرامگاهش به خاك سپرديم . « 1 »
هامش
( 1 ) . الإمام عليّ عليه السلام : لَقَد قُبِضَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله عليه و آله وإنَّ رَأسَهُ لَعَلى صَدري ، ولَقَد سالَت نَفسُهُ في كَفّي فَأَمرَرتُها عَلى وَجهي . ولَقَد وُلِّيتُ غُسلَهُ صلى الله عليه و آله وَالمَلائِكَةُ أعواني ، فَضَجَّتِ الدّارُ وَالأَفنِيَةُ ؛ مَلَأٌ يَهبِطُ ، ومَلَأٌ يَعرُجُ ، و ما فارَقَت سَمعي هَينَمَةٌ مِنهُم ، يُصَلّونَ عَلَيهِ حَتّى وارَيناهُ في ضَريحِهِ ( نهج البلاغة : خطبهء 197 ) .